Qalaboyun, Qaraxancallı, Çaykənd, Kəndyeri, Kilsə, Aşağı Xaç, Mişni, Çəpli,
Elyasalılar, Şaplar, Məmməduşağı, Aşağı Şurtan, Orta Şurtan, Yuxarı Şurtan, Soyuqbulaq, Təkəqaya, Babaşlar,
Bozlu, Çıraq, Tövlədərə, Məmmədsəfi, Yanşaq, Zallar, Yanşaqbinə, Dovşanlı, Bazarkənd, Hayad, Qızılqaya,
Yuxarı Oratağ, Vəngli, Çormanlı, Şahmansurlu, Heyvalı, Dəvədaşı, Yayıcı, İmarət-Qərvənd, Çapar, Zardaxaç,
Kolatağ, Damğalı, Çıldıran, Mehmana kəndləri daxildir.
Səthi dağlıqdır (Murovdağ, Şahdağ, Şərqi Göyçə, Mıxtökən, Qarabağ silsilələrinin və Qarabağ yaylasının
bir hissəsi). Ən yüksək zirvələri Gamış dağı (3724 m) və Dəlidağdır (3616 m). Yura, Tabaşir, Paleogen, Neogen
və Antropogenin çökmə, vulkanogen-çökmə və vulkanik süxurları yayılmışdır. Faydalı qazıntıları: civə, qızıl,
polimetal, mineral sular, tikinti materialları və s. Ərazisinin yüksək dağlıq hissəsində qışı quraq keçən soyuq və
dağlıq tundra iqlimi üstünlük təşkil edir. Orta temperatur yanvarda -10°C-dən -3°C-yədək, iyulda 5-20°C-dir.
İllik yağıntı 700-900 mm-dir. Ən böyük çayları Tərtər (yuxarı axını) və onun qollarıdır (Levçay, Tutqunçay və s.). Bazarçay çayı rayonun ərazisindən başlanır. Ərazisində göllər də vardır. Çimli dağ-çəmən və qonur dağ-
meşə torpaqları üstünlük təşkil edir. Rayonun mərkəzi və ş. hissəsində enliyarpaqlı meşələr (palıd, fıstıq, vələs),
meşə-çöl bitkiləri, yüksək və qismən orta dağlıqda isə alp və subalp çəmənlikləri yayılmışdır. Qayakeçisi, qonur
ayı, çöldonuzu, daşlıq dələsi, ular, qartal və s. var.
Kəlbəcər, əsasən, kənd təsərrüfatı rayonudur. Heyvandarlıq, tütünçülük və arıçılıq inkişaf etmişdir. Sənaye
müəssisələri: İstisu mineral sudoldurma zavodu, Şorbulaq civə zavodu.
Kəlbəcər antik dövrün abidəsi olmaqla, çox zəngin flora və faunası olan bir təbiət muzeyidir. Rayonun
«Qaragöl», «Zalxa» gölləri sahillərində, «Ayıçınqıl» və «Pəriçınqıl» dağlarında qayalara həkk edilmiş qayaüstü
təsvirləri respublikanın bir çox tədqiqatçı alimləri ilə yanaşı mərhum