sahilində tuqay meşələri var. Canavar, tülkü, boz
dovşan, çöldonuzu, süleysin, qumsiçanı, çölsiçanı, bataqlıq qunduzu, turac, kəklik, göyərçin və s.
məskunlaşmışdır. Şəmkir su anbarı və Şəmkir yasaqlığı rayonun ərazisindədir.
Şəmkir, əsasən, üzümçülük rayonudur. İqtisadiyyatında heyvandarlıq da mühüm yer tutur. Dəllər Tikinti
Materialları Kombinatı, Zəyəm Kənd Təsərrüfatı Maşınqayırma zavodu, "Şəmkir-Konyak" ATSC, Zəyəm daş
karxanası, Balıq zavodu, üzüm emalı müəssisələri, Şəmkir su elektrik stansiyası və s. sənaye müəssisələri var.
Şəmkir toponiminin mənası haqqında müxtəlif mülahizələr mövcuddur. Orta əsr ərəb və fars mənbələrində
Şəmkür, türk mənbələrində isə Şəmkür, Şəmkir kimi göstərilmişdir. 1924-cü ildə İstanbulda «Müxtəsər
Azərbaycan tarixi» kitabının çap etdirən Zeynaloğlu bu adı aşağıdakı kimi izah etmişdir.
Şəms-Günəş-Kür-Tapınan, yəni Günəşə tapınanlar yurdu deməkdir.
Dilçi alim Cahangirov isə bu adı «Şamkür», yəni «Kür qırağı» kimi izah etmişdir.
Şəmkir erkən orta əsr şəhərlərindəndir. Qədim Şəmkir şəhərinin xarabalıqları Şəmkir çayının sol
sahilindədir. Şəhərin qala yerinin sahəsi 20 hektar olmuşdur. Şəhər qala yeri çayın sağ sahilində iki körpü
vasitəsilə birləşmişdir. Bu körpünün qalıqları indi də qalmaqdadır.
VII əsrin ortalarında Şəmkir ərəblər tərəfindən işğal olundu. Ərəb xəlifəsi Mütəvəkkilin şərəfinə
Mütəvəkkilliyə adlandırıldı. Şəhərin adı sonralar özünə qaytarıldı.
Şəmkir haqqında yazan bütün tədqiqatçıların yekdil fikri belədir ki, şəhərin çiçəklənmə dövrü IX-XII əsrləri
əhatə edir. Bu dövrdə Şəmkir səlcuqlar tərəfindən işğal olundu. X-XII əsrlərdə Şəmkir özünün yüksəliş dövrünü
keçirirdi. XII əsrdə Eldəgizlərin hakimiyyəti dövründə Şəmkirə xüsusi diqqət yetirildi. XIII əsrdə monqol
işğalçılarına qarşı qanlı döyüş gedən Azərbaycan şəhərlərindən biri Şəmkir olmuşdur. Şəhər əhalisi Bəhram
hakimiyyətindən işğalçılara qarşı ciddi müqavimət göstərməyi tələb etmişdir.
XVI əsrin əvvəllərindən Şəmkir mahalı