b evlənmisən, düzdü?! Bəs niyə məni ömürlük həbsə məhkum edirsən?! Niyə bir dəfə də olsa məni qarşına qoyub soruşmamısan mənim fikrimi?! Məgər mənim simamdan mənim bu nikahı istəmədiyim sezilmir?! Mən o qızı sevmirəm, eşidirsən?! Sev-mi-rəmmm! Sevməyəcəm də!!!! - Kəs! Mən sözümü dedim! Sevdin-sevmədin bu nikah olacaq! Ox yaydan çıxıb! Artıq geriyə yol yoxdur. Kişinin ağzından söz bir dəfə çıxar! Artıq həri də alınıb.... - Ata, hansı zamanda yaşayırıq axı sənə qurban olum?! Bu nə adətlərdi?! Göbək kəsdi, söz qoydu, həri aldı?! Mən sənə deyirəm sevmirəm o qızı. Onunla evlənsəm bədbəxt olacam anlayırsan?! Heçmi öz övladını düşünmürsən?! - Nə olub axı Pərvanəyə?! Gözəllik onda, ağıl onda, savad onda. Ailəsinə gəldikdə möhtəşəm ailəsi var, tam bizə uyğun! Niyə bədbəxt olasan ki?! Belə də ki, bədbəxt olsan belə bu nikah olacaq! Nöqtə!!! deyərək Eldar öz otağına keçmişdi... Rauf geriyə yol olmadığını görüb dodağının altında: - Yaxşı ata, yaxşı! İndiki belədir mən bilirəm o qıza nə edəcəm! Onu doğulduğuna peşman edəcəm və o özü bu nikahdan üz döndərəcək! deyərək qapını açıb evdən çıxmışdı... Bəsti xanım isə əlindən heç nə gəlmədiyi üçün olanları qıraqdan izləyərək həzin-həzin ağlayırdı... Bilmirdi bircə balası Raufun halına yansın, bilmirdi bu işdə heç bir günahı olmayan Pərvanənin halına yansın, yoxsa bu nikah olmazsa iki dost arasında ola biləcəklərə yansın... Əlindən bu işin gözəl şəkildə həll olması üçün yalnızca dua etmək gəlirdi.... Amma duası qəbul olacaqdımı?! Olacaqdısa onlara hansı bədbəxtliyi gətirəcəkdi?! Bunu heç kim