Eşq "Pərvanə"si (Real)

Bölüm 2...

Adlar da geyim kimidir, bəziləri insana tam uyğun olur, bəziləri böyük, bəziləri kiçik... Əfsuslar olsun ki, atam mənə elə ad seçmişdi ki, həyatıma necə təsir edəcəyini hələ də bilmirdim... Bəlkə çox kiçik olacaqdı, bəlkə də çox böyük.... Amma nə vaxtsa mənə tam uyğun olacaqdımı?! Bax bunu bilmirdim... *** Mən anamın ilk sevinci, atamın ilk nübarı... İllərlə övlad həsrəti çəkən atama atalıq duyğusunu yaşadan balaca qızcığaz Pərvanə... Canım atam mənim doğuşuma o qədər çox sevinmişdi ki, mənə ad qoyarkən bu adın mənə nələr gətirəcəyini, taleyimdə öz əksini necə tapacağını düşünməmişdi belə.... Mənə Pərvanə ismi qoyarkən, pərvanələrin özünü eşq atəşinə vurub, necə yandığını gözardı etmişdi... *** Qırxım çıxanda atam mənim üçün möhtəşəm bir süfrə qurmuş, hər kəsi dəvət etmişdi... Atama qardaşdan artıq olan Eldar əmi də ailəsi ilə gəlmişdi...O zaman onun 5 yaşında bir oğlu var idi... Adi Rauf idi... Eldar əmi atamı təbrik etdikdən sonra məni qucağına alıb, qara iri gözlərimə baxaraq: - Ay maşaallah! Bu nə gözəl qızdı belə. Bax Fazil, aç qulağını eşit! Bu qız bizimdir. Onu Raufuma alacam! deyərək məni öpüb yenidən atamın qucağına vermişdi... Anam bu sözdən böyük narahatlıq duyub: - Eldar qardaş, elə dəməyin! Sabahın bizə nələr gətirəcəyindən xəbərsizik... Bəlkə böyüdükləri zaman heç bir-birlərini istəmədilər. Niyə indidən gələcəyi düşünək?! - Özbaşınadılar bəyəm istəməsinlər?! İstəmədilər nədi?! Biz indidən onları o psixologiyada böyütsək onlar da istəyəcəklər! Həm mən sözümü dedim bu qız bizimdir. Nə qədər ki, ömrüm var mən bunu Raufun beyninə yeridəcəm! Siz də etsəz yaxşı olar deyərək Fazilin çiyninə toxunaraq gülüşdü... Anam daha heç nə demədən kor peşman qonaqların yanına qayıtmışdı... Beləliklə hələ ağlım kəsmədən mənim həyatım haqqında qanunlar qəbul olunmuş, gələcəyim barədə planlar qurulmuşdu... Atam da bu işdən məmnun olmamışdı. Amma ağzını açıb tək kəlmə belə söyləməmişdi. Çünki Eldar əminin xətrini o qədər çox