Eşq "Pərvanə"si (Real)

Bölüm 3...

Səhv olduğunu bilə-bilə getdiyim yolsan sən... Sən ağlım və qəlbim arasında qalan ən gözəl çarəsizliyimsən... Dənizə ilk dəfə girən uşaq məsumiyyəti ilə sevirəm səni... Uşaq suda, mən isə eşqdə bogulmaqdan qorxuram... ***** Bu gün olanlar içimə bir qurd salmışdı... Bu günə kimi Raufun mənə qarşı soyuqluğunu görməzdən gəlirdim... Bəlkə o da mənim kimi utanır, çəkinir düşünürdüm... Həm də o məndən fərqli olaraq oğlandır... Etiraz etmək hüququ var... Əgər istəməsə atasına əvvəldən deyərdi və söhbət bu yerə gəlib çatmazdı deyə də düşünürdüm... Amma bu gün onun bizim ən xoş günümüzü "şou" adlandırmağı məni incitmişdi... Həm deyəsən içimdə eşq deyə bir duyğu da yaşayırdım artıq... Nə tək tərəfli deməyə dilim gəlirdi, nə də qarşılıqlı olduğuna isbatım var idi... Hər şeyi zamana buraxmışdım... Bütün bunları düşünə-düşünə yuxuya getmişdim... Səhər oyandığımda anam: - Qızım nəhayət dura bildin. Bəsti xalan zəng etmişdi... Deyir zamanımız azdı. Çıxaq Pərişə nişan üçün paltar seçək. Gəl bir tikə çörək ye, birazdan Raufla dalimizca gələcəklər deyərək məni süfrəyə dəvət etmişdi. Qeyri-ixtiyarı içimdə bir sevinc və ümid qığılcımı yaranmışdı. Demək hər şey heç də mənim düşündüyüm qədər pis deyilmiş. Əgər Rauf da gəlirsə demək ki, o da bu işə razıdır... Sufrə arxasında oturan Lemani öpüb mən də yanına əyləşmişdim. Böyük iştahla yeməyimi yeyib bitirdikdən sonra otağıma keçib hazırlanmışdım. Bu gün ilk dəfə idi ki, makiyaj edirdim... Makiyaj dediyim isə gözümə incə qələm, kipriklərimə də tuş çəkməkdən ibarət idi... Çünki ağlım kəsəndən anam kosmetikani pisləyir və hər zaman: - Qızım dərin çox gözəldir. Çalış üzünə artıq heç nə vurma ki, dərin vaxtsız korlanmasın-deyərdi. Heç özü də heç vaxt istifadə etməzdi... Az sonra maşının siqnal səsini esitməyimizlə evdən çıxmışdıq... Rauf bizi görcək maşından enərək öncə salamlaşıb, sonra isə əyləşməyimiz üçün qapını açmışdı... Onun bu jesti mənim çox xoşuma gəldiyi üçün üzünə təbəssümlə baxıb: - Çox