Dubaya gəzməyə aparmışdı... Fazildən də onun etdiyi çirkin əməli ört basdır etməyini istəmişdi... Bəsti bu yalan inanaraq şirkətdən çıxıb evə gəlmişdi. Sanki çiyinlərindən yük götürülmüş və dünyanın ən xoşbəxt qadını olmuşdu... O yenidən, ilk günki kimi həyat yoldaşına inanmağa davam etmiş, hətta ürəyində Eldara şübhə duyub bu gün ora getdiyi üçün özünü qınamışdı... Ahh, biz zavallı qadınlar! Necə də sadəlövhük.... Acı həqiqətləri öyrənmək əvəzinə, şirin yalanlara üstünlük veririk.... *** Günboyu Rauf Pərvanəyə zəng etməsə də nəhayət axşam üstü zəng edib hal-əhval tutmuşdu. Biraz danışdıqdan sonra Pərvanə: - Rauf, səninlə bir mövzu haqqında danışmaq istəyirəm dediyi zaman Rauf: - Buyur, eşidirəm səni deyə cavab verdi.... Pərvanə: - Belə yox, üz-üzə danışmaq istəyirəm. Hətta imkan et bu gün danışaq - deyərək Raufa onunla görüşmək üçün təkid etdi. - Yaxşı hazırlaş o zaman, gəlirəm. Həm axşam yeməyini yeyərik, həm də söhbətimizi edərik - deyərək Rauf sağollaşaraq dəstəyi asdı.. Bir tərəfdən hədsiz həyəcanlanmışdım və çox sevinirdim, digər tərəfdən isə söhbətimiz necə bitəcəkdi onu bilmirdim... Telefonu kənara qoyub paltar dolabımdan qırmızı donumu çıxardım. Bu rəngi həm çox sevirdim, həm də mənə çox yaraşırdı. Əynimi geyinmək istəyirdim ki, anamdan izin almadığımı xatırlayıb cəld otağımdan çıxdım. Anam mətbəxdə yemək bişirir, Ləman televizora baxırdı, atam isə hələ işdən gəlməmişdi. Mətbəxə anamın yanına gedərək: - Ana, Rauf zəng etmişdi. Birazdan dalımca gələcək. Şam yeməyini şəhərdə yeyəcəyik. Sən atama deyərsən olarmı? deyərək sevincimi biruzə verdim. Anam təbəssüm edərək: - Yaxşı qızım, sən narahat olma! Gedin əylənin. Sizin indi gəzib, əylənən vaxtınızdı.- dedi... Anamın boynunu qucaqlayıb öpüb: - Canım anam, nə yaxşı ki, varımsan dedim. Sonra yenidən otağıma qayıdaraq hazırlaşmağa başladım. Yarım saat sonra Rauf zəng edərək aşağıda olduğunu söylədi. Otağımdan çıxdığımda Ləman məni görüb: - Bacım necə də gözəldi. Mən də böyüyəndə sənə oxşayacam deyərək par-par