Cavidan tək Baharla deyil dostunun halı ilə də maraqlanırdı.Bir qızdan daha çox önəmli olan hər zaman qara-dinməz olmasına baxmayaraq onun əhvalını yüksəldə biləcək tək şəxs- Yaşar idi.
Bundan sonra nədənsə Bahar ərinin tez-tez bu kimi metodlara əl atdığını sezirdi.Onlar yenə əvvələ dönürdülar.Yaşar ondan qaçırdı.Bahar ilə ünsiyyət Yaşara çətin gəlməyə başlamışdı.Əl-əxsus əgər Bahar xüsusi ilə onun üçün nə isə edirdisə bu ona qəribə gəlir, hətta bəzən sıxırdı.O ,yenidən aralarında məsafə saxlamağa başladı , Bahara yad kimi davranıb, onun yenicə cücərməkdə olan hisslərinin üzərindən yağlı bir xətt çəkdi.
#Onun əksinə Cavidan isə Bahar ilə yenidən görüşə tələsirdi.Bir neçə dəfə onlara getmək təklifinə rədd cavabı versə də bir gün ofisinə anidən gəlib -Bu gün mütləq sənin həyat yoldaşının bişirdiklərindən yenidən dadmalıyam."- deyə üzünə arsız təbəssüm ilə gülən dostuna növbəti dəfə qarşı çıxa bilməyən Yaşar razılaşmışdı.Bahar qonaq gələcəyini Fatehdən öyrəndi və dərhal iş başına keçdi.Fateh dediyi kimi də hər axşam mətbəx ancaq Bahara aid olurdu.Qulluqçular da ona alışmışdılar və heç nə demir, hətta Baharın nə qədər gülər üzlə xidmət etdiyini görərək ona yardım əli uzatmağa tələsirdilər.Bahar da onlarla çox xoş davranır, hər cəhətdən qadınlara dəstək olurdu.Onlarda həmişə anasını görür, hər hansısa işi görəndə kömək etməyə çalışırdı.Bahar evdə hamının ürəyini fəth edə bilmişdi, bir tək ana-oğul onun etdiklərini görməzdən gəlirdi.Bahar nə Yuliya, nə Yaşar tərəfindən qəbul edilməyəcəyi fikirləri ilə özünü yorur, daha sonra onsuz buralara bu qədər bağlanmalı olmadığını düşünərək özünə təsəlli verirdi.Təsəlli isə adı üzərə sadəcə bir müddətlik rahatlıq idi, qaranlıq otaqda ,əri ilə ayrı-ayrı yatdıqları və onu uzaqdan-uzağa ,gizlincə sevdiyi insanı məktəb divarları arxasından izləyən məktəbli ərgən qızlar kimi izlədiyi həmin "yataq otağında" Bahar həmin təsəllilərin dozunu artıra bilmirdi. Onlar xəmir yeməyi bişiriləcək qaynar suya səpilmiş duz kimi yoxa çıxır, dadını