ı qalxın, ona yer düzəlt, qoy yatsın uşaq. Onsuz hələ bizdəsiniz. Yuxusu pozulmasın - deyərək əli ilə ikinci mərtəbəni işarə etdi... Mənim tərəddüd etdiyimi görüb: - Ay qızım bura sənin də evindi artıq. Niyə elə baxırsan? Qalx, qalx, tez ol desə də Raufun yuxarıda olduğunu bilə-bilə qalxmaq istəmədim. Mənim utandığımı zənn edib özü ayağa qalxaraq: - Yaxşı sən get çay qoy onda, mən otağı göstərim gəlirəm - deyərək Ləmanı yatmağa özü aparmışdı... Mətbəxə keçib çayı qoyduqdan sonra anamın yanına gələrək: - Ana, nəsə ürəyim sıxılır. Zəhmət olmasa sən çaya baxarsan, mən biraz baxçaya hava almağa çıxıram deyərək tək qalmaq üçün həyətə çıxmışdım. Havaya çıxar çıxmaz dərin bir nəfəs alaraq havanı ciyərlərimin ən dərin köşəsində hiss etmişdim... Sanki bayaqdan evin içində boğulurdum. Bu mənə çox yaxşı gəlmişdi.... Yaz artıq bitmək üzərə idi və yerini yavaş-yavaş yaya təhvil verirdi. Bir sözlə bayırda ən sevdiyim hava hökm sürürdü... Gəzə-gəzə irəlidə yerləşən möhtəşəm hovuza doğru getdim. Hovuzun suyu o qədər gözəl idi ki, insan içinə atlamaq istəyirdi... Əyilib əlimi suya vuraraq fikrə dalmışdım. - Axı mənim burda nə işim var idi? Guya nişanlımın evinə gəlmişəm, amma nişanlım dediyim şəxs ortalarda yoxdur. Allah bilir çoxdan yatıb belə. Eh qürursuzsan Pərvanə, qürursuz.... O zatən sənə son sözünü restoranda da demişdi. Sən hələ bir onun evinə də gəlirsən deyə ürəyimdə öz-özümə danışırdım ki, arxadan gələn ayaq səsinə diksinib tez ayağa qalxdım... Rauf idi. Onu görüb yenidən üzümü hovuza doğru çevirib bir kəlimə belə etmədən ayın suya düşən işığını izləməyə davam başladım. Amma ürəyim o qədər sürətlə vururdu ki, Raufun eşidəcəyini zənn edərək yenidən sakitləşmək üçün dərindən nəfəs aldım... Rauf da yanıma gələrək heç nə demədən hovuza baxmağa başladı... Raufla bir-birimizə bir neçə addım məsafədə olmağımıza baxmayaraq sanki aramızda kilometrlərlə "qurur" var idi... Nə o dinirdi, nə mən danışırdım... Bəlkə bir on dəqiqə belə durduqdan sonra onun danışmayacağını anlayıb