i ki, atam dostunu qıra bilməmiş və biz gecəni onlarda qalmalı olmuşduq... Səhərə kimi gözümə yuxu getməmişdi... Raufun öpüşünün dadı dodaqlarımda qalmışdı... Bəzən əlimi dodağıma aparıb təbəssüm edir, bəzən isə onun bu "sirli" hərəkətlərinə anlam verə bilməyib kədərləndirdim. Mənə "Səni sevirəm!" deyib öpdükdən sonra niyə birdən-birə belə əsəbləşmişdi?! Bəlkə ona daha dərinə getməyə izin vermədiyim üçün idi bu əsəb?! Görəsən həqiqətənmi məni sevirdi, yoxsa içkinin təsiri altında atılmış bir addım idi bu? Ağlımda min-bir sual vardı və məni yatmağa qoymurdu... Bilirəm sualların cavabı Raufda idi, amma onunla da normal danışmaq mümkün olmurdu.... Sonu mütləq dava ilə bitirdi... Səhərə yaxın məni yuxu necə aparıbsa bir də Ləmanın öpüşlərinə oyanmışdım.... - Bacı dur, hamı artıq yeməkdədir. Bizi gözləyirlər.... Anidən evdə olmadığımı xatırlayıb tez qalxdım. Paltarlarımı geyinib Ləmanla birgə yeməyə düşdüm. Rauf hələ də yatırdı... Atamla Eldar əmi isə baş ağrısından şikayət edib dururdular... Yemək bitmək uzərə ikən Rauf aşağı düşüb bizi görüb təəccüblənmişdi. Çünki o, orda qalacağımızdan xəbərsiz idi... Rauf sakit səslə: - Sabahınız xeyir! deyib masaya əyləşdi. Yenə də hər zamanki kimi üzü turşu satırdı. Anam bizə: - Qızlar hazırlaşın çıxaq! dediyi zaman Eldar əmi: - Hara tələsirsiniz? Gedərsiz də deyərək etiraz etdi... Anam: - Sabah Pərinin imtahanı var. Hazırlaşmalıdır! Getsək yaxşı olar deyərək atama baxmışdı... Atam: - Yaxşı o zaman, hazırlaşın çıxaq! Başqa vaxt yenə də təkrar edərik deyərək əli ilə Eldarın kürəyinə vurmuşdu... *** Artıq evdə idik... Kitabları qarşıma töküb hazırlaşmaq istəsəm də bütün fikrim Raufun yanında idi... Əlimdəki qələmlə qarşımda olan dəfətəri o qədər qaralamışdım ki, vərəq cırılmışdı... Telefonuma gələn mesaj səsi məni fikirdən ayırdı. Başımı qaldırıb kim olduğuna baxdım... Rauf idi... - Salam... İmtahan sabah saat neçədədi? deyə yazırdı... - Salam! Saat 10-da deyə cavab yazmışdım... - Oldu, saat 9-da həyətdə olacam.... - Yaxşı yazıb