dərhal masanın arxasına keçdi.Bahar nə edəcəyini bilmirdi.Yasarin bu yaxınlarda ona aldığı (daha doğrusu alınma prosesində iştirak etdiyi) su rəngli, dizdən və tamamilə sadə olan paltarın ətəyiylə oynayaraq bir kənarda dayanıb onları izləsə də uzun müddət belə davam etməyəcəyini bilirdi.Bir anlıq Bahar onları tək qoyub yuxarı necə qaçaraq çıxdığını gözünün önünə gətirdi və necə də axmaqcasına görünəcəyini düşünüb fikrindən vaz keçdi.Cavidan üzərində salatından tutmuş balığına qədər hər şey olan süfrəni incələyib
- Həyatımda hələ bu qədər qısa zaman ərzində süfrəyə belə gözəl nemətlər düzə bilən insan görməmişəm, həyat yoldaşının qədrini bil dostum.- dedi.Yaşar cavab vermədi.Təbəssümlə kifayətlənməyin daha asan yol olduğunu düşünürdü.Cavidan üzünü bir az aralıda dayanmış Bahara çevirdi (nəhayət bunu etməyin tam yeri olduğunu hiss etdikdən sonra)və dedi
-Bəlkə bizə qoşulasan?- Yaşar başını qaldırıb, ona baxmadan
-Hə, niyə aralıda dayanmısan ki?- Cavidanın sözünü təsdiqləmişdi.
Bahar tərəddüdlü addımlar ilə onlara yaxınlaşdı.Masa arxasında cəmi 6 yer var idi.Onlardan ikisi masanın başında olduğu üçün o yerlərdə hər zaman Yuliya ilə Fateh oturardı.Onları çıxmaq şərti ilə daha iki yerdən biri Cavidanın ,digəri isə Yaşarın yanındaydı.Bahar Cavidanın yanında otura bilməyəcəyini bilsə də nədənsə belə anda Yaşarın yanında oturmaq da ona utanc verici bir şey kimi gəlirdi. Gülməli idi əslində ,yəni ərinin yanında oturmağın nəyi pis idi ki? Bahar birdən xatırladı, axı Yaşar onun əri deyildi.Yaşar onun tərəddüdünün Cavidanı şübhələndirə biləcəyini düşündüyü üçün dərhal tədbir görməyə çalışdı.
-Niyə çaşmısan Bahar?- öz adını ərinin dilindən az-az eşidən Bahar diksinmiş kimi gözlərini böyütdü.
-Hə?- maraqla sanki Yaşarın ona nə edəcəyini deməsini gözləyirmiş kimi soruşdu.
-Elə bil ilk dəfədir öz evindəsən .-Yaşar gülümsəyərək əlini yanındakı oturacağın üzərinə qoyub iki dəfə tərpətdi.
-Gəlsənə.- Bahar bir Cavidana bir də ərinə baxdı və heç nə demədən keçib Yaşarla