n böyümüşəm ,sən isə hələ də 11ci sinifdə mənimlə birgə məzun olub, hər gün bir qız ilə gəzən həmin axmaqsan ki, axmaq. - hər ikisi bu sözə ürəkdən güldülər.Bahar onların dostluqları qarşısında sadəcə susurdu,lakin Yaşarı belə görəndə sevinməmək əldə deyildi.Onun üzündə həqiqi gülüş parlayırdı.Belə olanda o tamam başqa insana çevrilirdi.Nədənsə Bahar onu hər zaman belə görmək istədiyinin fərqinə vardı, ona ən az Cavidan qədər yaxın olmaq arzusunu ürəyindən keçirdi və dərhal axmaq istəklərinə əsəbiləşib, toyuq dəndə eşələnən kimi qaşıqla oynatdığı yeməkdə öz oyununu davam etdi.
-Mən sənə bu dünyada həqiqi sevginin olduğunu sübut edəcəm hələ ,gözlə sən.
-Sən haa, kim-kim ,sən həm də? -deyə Yaşar onu lağa qoydu.Növbəti cümlə ilə isə hər kəsin üz ifadəsi dəyişmişdi.
-Sən sevdiyin şəxs də yanılmısansa bu hamıda belədir demək deyil.- Yaşarın gülüşü qəflətən söndü, gözlərində alovlar alışarkən, dodaqları istehza ilə əyildi.Üzünü xəfif solğunluq sardı.Onun bu kimi dəyişimi Baharın da ürəyini titrədə bilmişdi.İlk dəfə idi ki, onun yanında Yaşara bu məsələ ilə bağlı söz deyilirdi.Bahar adı çəkilməsə də Nuray haqqında danışıldığını çox yaxşı bilirdi.Bu zamana qədər Bahar bu evdə çox az halda Nuray haqqında nə isə eşitmişdi.Bir müddət əvvəl Yaşarla aralarında baş verənlər nəticəsində də onun keçmiş həyat yoldaşını necə sevdiyini başa düşmüşdü.
-Yaşar mən...- Cavidan sözünü geri götürmək istəsə, elə demək istəmədiyini desə də ,artıq gec idi.
-Lazım deyil.- Yaşar kəskin danışdı.Baharın həyəcandan beyninə qan vurdu, ürəyi bulandı. Danışmırdı , amma özünü ən az o sözləri deyən Cavidan tək pərt hiss edirdi.Pərişanhal olub üçü də yeməyə davam etdi.Yaşar nə qədər özünü soyuqqanlı aparıb, az öncəki mövzunu unutmuş kimi aparmağa çalışsa da alınmırdı.Bahar Cavidan tək mütəəssir olmuşdu.Yaşar onların yanında özünü zavallı hiss edirdi deyə, yeməkdən sonra dərhal Cavidana evdən çıxmağı təklif etdi.Cavidan Baharla sağollaşarkən -" Görüşərik" kəliməsi ilə yenidən gələcəyini