bildirmişdi.Onun bu kimi yaxın davranışı Bahara təsir etməsə də Yaşar nədənsə dostunu evlərində belə tez-tez görməyi istəmirdi.Halbuki, Cavidan onun nə qədər birlikdə zaman keçirməsindən asılı olmayaraq heç vaxt ünsiyyətindən bezmədiyi insanlardan idi, hətta yeganə dostu idi.
Axşam Fatehlə Yuliya evə gələr-gəlməz mübahisə etməyə başlamış və səsləriylə evdəki hər kəsi vəlvələyə gətirmişdilər. Bütün ev işlərini görər-görməz adəti üzrə otağına çəkilən Bahar onların səsini eşitdikdə təəccüblənib, aşağı enmişdi.Bu dəfə də mübahisənin episenterində o, idi. Yuliya gəlinini görər-görməz işarət barmağını uzatdı, məhkəmə zalında günahlandırılan şəxsə uzanmış vəkil barmağı qədər sərt və günahlandırıcı idi bu Yuliyanın ona doğru dikilmiş barmağı.
-Onun kiminsə qarşısına çıxa biləcəyini düşünürsən? Bir bax necə görünür, necə özünü aparır.
Fateh susdu.Gözləri ilə Bahardan üzür istəməyə çalışırdı elə bil.Bahar duruxsunmuş, nə baş verdiyini bilməsə də yenə Yuliyanın qəzəbinə özünün səbəb olduğunu anlamışdı. Eyniylə keçən dəfə olduğu kimi hər şey təkrarlanır, görünür Yaşarla aldığı geyimlər belə Yuliyaya yüksək fikir doğurmamışdı gəlini haqqında.
-Sənə ziyalı-kamallı insanlar "bizi gəlininlə tanış et" deyəndə sadəcə susa bilərdin.Axmaqcasına heç evin içində özünə fikir verməyən hansısa kənd qızını necə onların qarşısına çıxarmaq fikrindəsən? Dəli olmusan sən? Səninləyəm Fateh! Danışsana, cavab versənə!
-Yuliya sakit...- Fateh Bahardan gözlərini qaçıraraq, çox yavaş səslə ,eyni zamanda dişlərini bir-birinə sıxıb çox sərt şəkildə dilləndi.Yuliya bu əsəbə, bu utanca məhəl qoymadı.
-Necə yəni? Sən hələ də bunun mümkün olduğunu düşünürsən? Bəsdi daha! Bu qıza bu evdə dözməyim az imiş kimi hələ başqalarının yanında da məni biabır etməsinə də dözməliyəm?!!- Baharın gözləri dolur , ürəyi çırpınır, sözlər ox olub ürəyinə batırdı.Nə deyəydi axı? Yuliya əvvəl-zamandan onun haqqında belə düşünür və düşüncələrində haqqlıdır.Ona qarşı çıxmaq ,"Mənim nə günahım var axı?" demək Baharın