Burada anormal olan nədir ki?
-Axı Yaşar- oğlundan bu qədər sərt cavab gözləməyən Yuliya tutulmuşdu.
-Burada anormal olan nədir ki soruşuram səndən ana?! Həmin toyda Baharın da iştirak etməyində pis nə var ki? Orada sən, atam və mən olacayıqsa, onu evdə yad biri kimi qulluqçular ilə qoyub getməyimiz daha böyük ağılsızlıq olmazmı? İnsanlar o zaman bizə anormal baxmazmı?
-Sən heç onun özünü aparmağını görmüsən? O, heç bizimlə kəlmə kəsə bilməyən biridir, insanlar onu danışdıranda nə edəcək?? Biz insanlara gəlinimiz laldı deyib gəzə bilmərik vallah.Yaxşı danışmaz, qurtarar gedər ,bəs bu görünüşü nə edək?- Yuliya yenə işarət barmağını Baharın üzərinə tuşladı və bu dəfə Yaşar başını qaldırıb yaşıl gözləri dənizə dönmüş arvadına baxdı.Bahar dinməz qalırdı, səsi çıxmır, hıçqırıqları eşidilmirdi ,amma selə dönən göz yaşlarını saxlamaqda çətinlik çəkirdi.Əlini qaldırıb onları silmirdi, arada sadəcə burnunun suyunu dayandırmaq üçün barmağıyla burnuna toxunurdu.
-Ne geyindirək ki, adama oxşasın, el arasına çıxarılmalı vəziyyətə gəlsin, hə?
-Bahar necə varsa elə gözəldir!- əsəbləri tarıma çəkildi Yaşarın, nəhayət səsini yüksəldib xətm edici sözlərini dedi.
-Onun danışması ya danışmaması heç kim üçün problem yarada bilməz! O, MƏNİM ARVADIMDIR VƏ HƏMİN TOYDA MƏNİMLƏ İSTİRAK EDƏCƏK! BU QƏDƏR!- son sözlər də deyildi, son qərar da verildi artıq.Fateh fəxrlə yuxarı qalxaraq pilləkənlərin yuxarısında dayanmış arvadını əlindən tutaraq özüylə aparan oğluna baxırdı.Üzündə çox razı ifadə, gözlərində sevinc Yuliyanın canını oxuyurdu.Yuliya susurdu.Nə deyə bilərdi ki? Oğlu seçimini görülənə görə çoxdan etmişdi. Onun əlindən hikkəsini qusub , dikdabanlar ilə ata bilməyəcəyi iri addımları atmaq istəyiylə oranı tərk etmək gəlirdi.
#Bahar onlar içəri keçdikdən sonra elə otağın qapısı ağzında ayaq saxladı.Yaşar da elə bu an onun əlini çox bərk sıxdığının fərqinə varmışdı yəqin.Baharın əlini buraxıb, bir neçə saniyə arxası ona tərəf dayandı.Bahar da səssiz qalırdı.
-Qulaq as.- Yaşar