r sözünə sakit amma hökmlə başlamışdı- Hər kim olursa olsun, fərq etməz mənim anam ,atam və ya sənin valideynlərin, kim olsa belə ,sənə bu cür davranan ,sənə belə sözlər deyən insanların qarşısında susma!- Baharın gözləri iri açılmış, ərinin gözlərinə baxırdı- Başa düşürəm sən özünü başqa məkanda ,başqa insanlar ilə yad hiss edir , çəkinirsən ,amma belə sakit olma.Anam sənə haqsız yerə nə desə cavabını ver.Hələ gəncsən və uşaq kimisən , böyüməyə çalışsan daha yaxşı olar.- Yaşar Bahara zavallı üz ifadəsi ilə baxır,ona yazığı gəldiyini göstərməyə çalışırdı.Bahar həqiqətən uşaq idi.Hələ böyüməsinə imkan vermədən onu ərə vermişdilər və bunu Yaşar onun əri olaraq hamıdan yaxşı bilməli idi.O, nə oxumuş,nə ailəsindən,kəndindən başqa bir yerdə ,başqa insanlar ilə bir məkanda yaşamışdı.İndi ondan Yuliya kimi sərt və bu evdə illərlə sözünü demiş qadına qarşı necə çıxmasını tələb edə bilərdi? Yaşar bütün bunları Baharın dolmağa başlayan gözlərindən oxudu.Hələ az öncəki tənqidin nəticəsini atlatmamış indi yenidən üzərinə gələrək onu incitmək Yaşarın səhvi.Baharın dodaqları titrədi, əyildi, qaşları çatıldı, başı aşağı doğru endi.O, çiyinlərini yavaş-yavaş atmağa başlayanda Yaşar özünü itirdi.Aralarında olan çox az məsafəni 2 addımla qət etdi və özündən asılı olmayaraq əlini Baharın saçları arasına salaraq onun göz yaşları axıdan üzünü sinəsində