dedi... O, fikirli olduğu üçün anidən diksinmişdi. Raufun olduğunu görüb, "Salam!" deyərək yoluna davam etmək istəyirdi ki, Rauf: - Günel, bağışla deyəsən qorxutdum səni. Amma səninlə danışacaqlarım var. Xahiş edirəm məni dinlə dedi.. Günel ona baxaraq: - Nə deyirsənsə, tez de. İmtahana gecikirəm - deyə sərt şəkildə dilləndi... - Gunel, xahiş edirəm, o zaman mənə nömrəni ver. Səninlə vacib danışacaqlarım var. Bu belə ayaqüstə danışılacaq 5 dəqiqəlik məsələ deyil. Sabah əlaqə saxlayaq, görüşək, danışaq... Günel bir az düşündükdən sonra: - Yaz deyə ona nömrəsini deməyə başladı. Sonra sağollaşıb, iri addımlarla universitetə tərəf yollandı.... *** Günel otağa girəndə sanki bədənimdən cərəyan keçdi. Mənim bu qıza artıq təhəmmülum yox idi. O hər kəslə salamlaşsa da mən başımı kitabdan qaldırmayıb onu görməzdən gəldim. Az sonra Nəzrinin ona yaxınlaşaraq sakit-sakit nəsə danışmağı diqqətimi çəksə də sakitliyimi qorumağa çalışırdım. Hardasa 10 dəqiqə nəsə danışıb sonra ayrıldılar. Nəzrin yanıma gəldiyində: - Nə olub Nəzrin? Nə yaman dostlaşmısınız?! deyə incik halda soruşdum... - Yox nə dostlaşmaq, dəlisən?! Sadəcə söz soruşurdum. Boş ver-deyə Nəzrin söhbətdən yayınmışdı... Amma həqiqətən nə danışdıqlarını təəssüflər olsun ki, illər sonra biləcəkdim. Sən demə Nəzrin Güneli Raufla söhbət edərkən görmüş və ondan açıqlama istəyirmiş... Günel isə sadəcə salamlaşdıqlarını deyərək ona yalan söyləmişdi... Nəzrin isə ona Raufdan uzaq durmağı, əks halda hər şeyi mənə deyəcəyini demişdi... Ah Nəzrin, ahh... Kaş ki, hər şeyi mənə vaxtında deyərdin... Bəlkə onda bu qədər əzab çəkməzdim.... Sən bunu xəyanət saymırsan, amma kaş ki, Rauf kimi sən də mənə xəyanət etməzdin... *** İmtahandan sonra Rauf məni evə aparmağa gələ bilməmişdi. Artıq onun bu hallarına öyrənmişdim. Nəzrin də bu gün mənimlə demək olar ki, çox ünsiyyət qurmamışdı. Xoşbəxtlikdən imtahanı yaxşı vermişdim. Bu mənim əhvalımın pozulmaması üçün əla səbəb idi... *** Günel imtahandan çıxıb evə gəlmişdi. Ürəyinin