ayaqları üzərində durmağı bacaran qadına çevrilə bilməzdi deyə düşünürdü.Onun özgüvəni yerlə bərabər idi.Bir qadın ki, özünü sevdiyi kişidən belə qoruya bilməyib təcavüzə uğramış, istəmədiyi halda məcburi ərə verilmişdi... Bahar bu 18 illik həyatı boyunca bircə qərarı da özü verməmişdi.Nəinki, ərə getmək, hətta geyindiyi geyimləri, gedəcəyi yerləri də özü seçmirdi. İndi ölkədə nə qədər çox Mariya kimi qadının olduğunu görüb qürrələnir ,həmçinin də onlara sözün əsl mənasında paxıllıq edirdi.
Bahar bütün günü Mariya ilə toyla əlaqəli olan və olmayan bütün dükanları gəzdiyindən(baxmayaraq ki, Cavidan onları hər yerə maşınla aparırdı ,ilk dəfə idi belə gəzintilərə çıxdığı üçün bu onu yorurdu ) çox yorulur və evə gələr gəlməz otağına qalxırdı.Bu Yuliya üçün əlverişli hal idi.Onu görməmək onun ən böyük xoşbəxtliyi sayılırdı son zamanlar .Baharın Mariya ilə gəzib ,toya hazırlandığını da bilirdi ,lakin bu məsələ ona toxunmurdu.Əsas olan Baharın zavallı görünüşünü necə olursa olsun ən azından normal vəziyyətə gətirmək idi.
Yaşar son iki gün evə gec gəldiyi kimi bu dəfə də ofisdən yalnız gecə saat 12 olduğunda çıxıb qayıtmışdı.Otaga daxil olduğunda Baharı əynini çıxarmadan yataqda tapdığında təəccüblənmədi ,onun üçün bu kimi gəzintilərin çox yorucu olduğunu yəqin edə bilirdi.Bir az yaxınlaşıb onun açıq qalmış üstünü örtmək istədi , biixtiyar başını irəli gətirib Baharın üzünə baxdı. İlk öncə onun şirin yuxuya daldığını düşünsə də pəncərədən düşən tutqun ay işığı ilə Baharın yuxuda üzünü necə qırışdırdığının fərqinə vardı.Yox, yanılmamışdı.Bahat kabus görürdü.Alnını soyuq tər basmış, dodaqları titrəyiş içərisində nə isə sayıqlayırdı. Gördüyü hər nə idisə Bahar bir az sonra artıq əl-qolunu tərpətməyə başlamış, üzərindən nəyisə çəkirmiş kimi dişlərini bir-birinə sıxaraq əllərini irəli vermişdi.Yaşar bütün bunları şaşqınlıq içərisində izləyir, arada əlini uzadıb Baharın çiyninə toxunmaq istəsə də buna cəsarət edə bilməmişdi.Bahar müdhiş bir təlaş içərisində "Sənan" deyə