ə qışqıraraq yerindən sıçradı.Yaşar iri açılmış gözlərini onun yarpaq yaşılı və dolmuş gözlərinə dikmişdi.Bahar az öncəki dəhşətin sadəcə yuxu olduğunu ancaq 20-30 saniyə sonra dərk etmişdi.Dərhal sonra Yaşarın suallar saçan gözləri ilə qarşılaşmış ,amma cavab verməyə tələsməmişdi.Yaşar da dinmədi.İçi içini didsə də ağzını açıb bir kəlmə soruşmadı.Bahara bu evə gələn gündən yad biri olaraq davranmağa söz vermiş, ondan hər hansısa məsələ ilə bağlı açıqlama verəcəyini tələb etməmişdi.Ona görə də sadəcə
-Deyəsən kabus görürdün.- deyib, Baharın bəlkə nə isə deyəcəyinə ümid edərək onun gözlərinə dikilmişdi.Bahar isə sanki qəsdən başını yelləyib
-Hə, deyəsən.-dedi və yenidən yerinə uzandı.Yorğanı başına çəkib Yaşarın yataqdan qalxacağı zamanı gözlədi.Bu hərəkət ilə eyniylə valideynlərindən nə isə gizlədən balaca uşaqlara bənzəyirdi.Yaşar dərhal olmasa da bir az sonra çarəsiz qalxmalı olmuşdu. Əlbətdə haqqı yox idi onu sorğulamağa , fəqət söz deyə bilirdimi onu narahat edib ,beynini yoran ürəyinə? O, bütün gecəni yatmadı.Kim idi Sənan, niyə Baharı bu qədər qorxmağa Vadar edirdi? Nəzərə alsa idi ki, Bahar buraya köçəndən demək olar ki, onun tanıdığı şəxslərdən başqa heç kimlə ünsiyyət qurmamışdı, o zaman Sənan adlı oğlanı o, kəndlərindən tanıyırdı. Yaşar öz həyat yoldaşı haqqında heç nə bilmirdi.Nə onun dostları ,nə qohumları ,nə də...bəlkə də sevdiyi insan haqqında...Heç nə , qətiyyən heç