ı qurtarıb Günelin yanına, ağuşuna qaçmaq istəyirdi. Nəhayət girdikləri son gəlinlik dükanında Pərvanə geyindiyi gəlinliyi çox bəyənmişdi. Bəsti xanıma:
- Raufu da çağırın baxsın. O da bəyənərsə götürək desə də Bəsti xanım:
- Qızım bəyin gəlini toydan əvvəl gəlinlikdə görməyi yaxşı əlamət deyil. Mən çox bəyəndim. Əgər sən də bəyəndinsə götürək dedi. Bu an Rauf içəriyə girib:
- Ana, nə oldu? Yenə bəyənmədiniz heç nə? Mənim işim var deməyilə Pərvanəni gəlinlikdə görüb baxışlarını onun simasında cəmləmişdi.. O qədər gözəl idi ki, mələklər belə onun gözəlliyinə qibtə edərdilər. Pərvanə Raufa təbəssüm etsə də, Bəsti xanim Raufu görüb iç çəkərək:
- Allah evini tiksin oğul! Çıx, tez ol çıx! Bəy gəlini toydan əvvəl görməməlidir-deyərək Raufu çölə çıxarmışdı... Rauf başını bulayaraq:
- Mən deyəndə "şou", deyirlər elə niyə deyirsən? Şou deyil bəs bu nədi? deyib siqaretini yandırmışdı....

***
Bir neçə saat sonra Raufla Günel artıq bağ evində idilər. Günel küskün halda bir kənarda oturub Raufu izləyirdi. Əslində Raufun da deyəcək sözü yox idi. Gəlinlik seçilib, restoran danışılıb, toy günü təyin edilmişdi. Nə deyə bilərdi ki?!
Günel Raufun danışmadığını görüb:
- Rauf, necə olacaq hə? Sən göz görə-görə evlənirsən. Biz elə bu statusda qalacağıq? Sən evli kişi, mən isə sənin məşuqən olacağam? Mənim layiq olduğum həyatı da Pərvanə yaşayacaq? Yox, yox mən buna razı deyiləm! Mən səni heç kimlə bölüşə bilmərəm anlayırsan, bil-mə-rəm... - deyə sükutu pozmuşdu...

Rauf Günelə yaxın gəlib dizlərini bükərək yerə çökmüşdü.. Günelin incə əllərini ovcunun içinə alaraq qoxlayıb, incə-incə öpüş qondararaq:
- Sus! O sözü bir də dilinə gətirmə! Mən səni sevirəm! Bilmirəm necə, ancaq hər şeyi yoluna qoyacam! Sənsiz olmaz Günel! Sənsiz olmaz! deyərək, Günelin danışmağına imkan vermədən dodaqlarına yumuldu... Əli ilə boynunun ardından tutaraq Guneli özünə daha bərk sıxıb, var gücü ilə onu öpürdü.. Sonra ehtiyatla Güneli stuldan sürüşdürub qucağında oturdaraq yenidən Günelin