, mənim buna ehtiyacım yoxdur!
-Lap əla!- Bahar el arasında desək dil açmışdı, bu isə belə bir zamanda Yaşara heç xoş gəlmirdi. Başqa vaxt, başqa yerdə ,ən əsas başqa adama belə qarşı çıxsaydı nə gözəl ,amma indi, belə bir vaxtda ,ikisinin də bu qədər hissiyyatlı olduğu bir zamanda bu qəbul edilməz idi.Yaşar dişlərini bir-birinə sıxaraq Bahara baxırdı, heç o, da geri qalmadan gözlərini ərinin gözlərinə zilləmişdi.
Bu baxışma növbəti bir neçə saniyə davam etdi və dərhal sonra ikisi də gözlərini onlara maraqlı olmayan istiqamətlərdə gəzdirdi.Bahar susurdu , içi isə qaynayırdı, Yaşar ilə aralarında yaşanan bir ilk daha ,amma yaşanmasını ikisi də istəməzdi. Bahar mahnının bitməsini gözlərkən Yaşar andan istifadə edən sevgililər kimi onu özünə sıxır və Baharın ətrini içinə çəkirdi (öz ətrini, bədəninin, saçlarının öz ətrini ,hansını ki, sevən kişi üzərinə nə qədər ətir vurmasına baxmayaraq öz qadınından almaq istəyirdi).
Cavidan Mariyanın əlini buraxıb üzürlü şəkildə nəinki rəqs meydançasını, hətta toy zalını tərk edəndə ancaq bir nəfər onun niyə belə davrandığını bilirdi, o da Mariya özü idi.
Musiqi dayandı və sevincək olan Bahar dərhal Yaşarın əlləri arasından canını qurtarmağa çalışdı.Yaşar onun tələsməsindən daha çox hiddətlənərək qızın qollarını sıxıb yenidən özünə tərəf dartdı. Hamı dağılışmışdı, bir tək onlar boş meydançada tək idilər.Yaşar hamının qarşısında belə hərəkət etməyin ağılsızlıq olduğunu bilirdi və Baharı biləyindən tutub özü ilə dartanda hara və niyə getdiyini bilməsə də zalı tərk edib dəhlizə çıxdı.
Baharın zərif biləyi onu saran iri kobranın əlindən canını qurtaranda artıq Yaşar ilə boş dəhlizdə üz-üzə dayanmışdılar.
-Bahar...-Yaşar danışdı- niyə belə edirsən? Niyə özünü mən sənə qarşı haqsızlıq etdirmişəm kimi aparırsan?
Bahar Yaşarın bu coşqunluğunu maraqla qarşıladı və heç nə demədən onun sözünü bitirməsini gözlədi.
-Qulaq as, mən qətiyyən anam kimi düşünmürəm və sənə dediyim sözlər həqiqət deyildi.Bu paltar da ,bu görünüş də sənə