a soruşanlara da qısa cavablar ilə bu barədə danışmaq istəmədiyini bildirirdi.O, Baharın görünüşü haqqında yanıldığını boynuna almaq istəmirdi, lakin hər gəlininin gözəlliyini tərifləyən tanışa qarşı çıxmaq da onun tərəfindən kobudluq hesab oluna bilərdi.
Onlar üçün ayrılmış masanın arxasında oturduqdan bir az sonra Fateh onu söhbətə dəvət edən biri ilə ,Cavidan siqaret çəkmək bəhanəsi ilə ,Mariya isə telefon ilə danışmaq üçün onu tərk etdikdən sonra Bahar tək qalmışdı.O, niyə bu qədər sakit keçdiyini özünə sual edərək toyu izləyir və arada bir onunla Yaşardan tamamilə fərqlənən bəylə gəlinə nəzər yetirirdi.Onların bu toyu uzun müddət səbrsizliklə gozlədiyi və bu gün nə qədər xoşbəxt olduqlarını görmək heç də çətin deyildi.Onun Sənanla bir kürsü arxasında oturub gülərək ,sevinərək keçirəcəyini arzu etdiyi toyda Baharın tanımadığı insanla bir an belə gülmədən, ancaq qorxudan əsərək keçirdiyi həmin saatlar həyatının ən çətin anları idi.İndi bəylə gəlinə baxaraq hətta Sənanla bağlı olan xatirələr olmasaydı və həmin dəhşəti yaşamasaydı da Yaşarla xoşbəxt ola bilməyəcəyini düşünürdü Bahar. Çünki, Bahar özündən böyük, tanımadığı insan ilə ailə qurmağa razılaşıb ,bununla barışa bilərdi ,lakin Yaşar heç bir halda onu sevməyəcəkdi, heç vaxt bu toyu və Baharı həyat yoldaşı kimi qəbul etməyəcəkdi. Bahar bir müddət bu düşüncələr içərisində itdi və yalnız adını eşidəndə başını qaldırıb Yaşarın üzünə baxdı.
-Bahar?- Yaşar heyrətlə tanıya bilmədiyi arvadına baxırdı.Onun qaşları çatılmış, gözlərində əsəb qığılcımları yaranmışdı.
Bahar özünü itirib ,ayağa qalxdı.
-Mmən...- ağzını açmağa macal tapmamış
-Səni bu hala kim qoyub?- Yaşar qəzəblə dilləndi.Bahar çaşıb qalmışdı.Nə cavab verəcəyini bilmədən yenidən nə isə demək istədi ,fəqət Yaşar yenə imkan vermədi.
-Bahar, bu nə haldı?! Niyə belə geyinmisən, niyə səni bu hala qoymaqlarına imkan vermirsən?
-Başa düşmədim??- Mariya əlləri qoynunda Baharın yanında dayandı və dodaqlarını büzdü.
-Heç bilirsən mən Baharı belə gözəl