önəmsiz idi.Əgər Yuliya "Fateh də bunu deyir, Fateh də bunu fikirləşir" deyirdisə yəqin ki, elə elə idi.Fateh elə onu deyir, Fateh elə onu edirdi...
Cavidan əlini astaca qızın belinə qoymuş, digər əliylə də onun xırdaca əlini ehmalca sıxmışdı.Ah, nə gözəl idi Baharın ətri.Yox-yox ,Mariyanın onun üzərinə səpdiyi bahalı, brend damğası vurulmuş həmin o ətirlərdən getmirdi söhbət.Baharın öz ətri, dərisinin ,saçlarının , hətta barmaqlarının, kipriklərinin inanılmaz ətri, danışmaq imkanı olsa ,dilə gəlsə Cavidana xoş , şirin sözlər pıçıldayardı onlar. Nə fərq edər ki, bu ətri indi onun saçına vurulmuş spreylər, üzərinə səpilmiş ətirlər duyulması mümkünsüz olan qoxuya çevirirdi? Ha-ha, siz elə düşünün, Cavidan onu iyləyə bilir, hiss edir, içinə çəkirdi. Nə olsun ki, Baharla Cavidan arasında maşın olmasa da üzərində adam oturmuş motosiklet keçə biləcək qədər məsafə var idi? Pah! Cavidan xəyalında Baharın ağuşunda əriyirdi, min bir hissəciyə ayrılıb, eyniylə onun üzərinə vurulmuş ətir kimi ( bahalı, brend ətir )kiçik zərrəciklər halında səpələnirdi.
Mariya hər nə qədər Baharın Cavidana qarşı nə isə hiss etməsini arzu edirdisə də indi onları bu qədər dinc ,bu qədər yaxın görəndə içindəki baş qaldırması lazım olan hisslər şaxə qalxır, boğazında düyünə dönüb, udqunmasında problem yaradırdı.Onları aramla izlədiyi bir vaxtda gözü Yaşara sataşdı. Güzgüdə öz əksini gecə görürmüş kimi diksinmişdi.Bu elə o, özü deyildimi? Bəli-bəli, məhz o, özü. Yalandan "məni sevmədiyini bilirəm və sevdiyimin başqasıyla xoşbəxt olmasını istəyirəm" kimi fikirlər ilə özünü aldadan və daha sonra onu başqasının qolları arasında görərək alışıb- yanan o özü! Nə yəni? Yaşardamı? Mariya bunun sadəcə ona elə gəldiyini düşünə bilmək üçün bu məsələdə çox təcrübəli idi və yanıla bilməzdi. Yaşar qısqanırdı, Yaşar qədəhini ağzına apararkən onun şüşədən olduğunu unudub dişləri arasında sıxacaq qədər qısqanırdı.Aman Allahım, nə idi bu adam, kim idi bu adam? Sevdiyini gizlətmək üçün özünü keçmiş sevgisini