n gözlərinə baxmadı ki.Sadəcə qanuni həyat yoldaşını özünə sıxıb ,qulağına nə isə pıçıldadı.Bunu Cavidan da görürdü, Mariya da , Fateh də ,Yuliya da. Hamısı görürdü və hərəsi fərqli şəkildə qarşılayırdı.Yaşarın onların hissləri nə vecinə? Onlar hamısı bilirdi, bütün dünya bilirdi ki, Bahar onun həyat yoldaşıdır, Baharın üzərində bu kimi hərəkətləri edə biləcək, haqqı olan tək insan idi Yaşar .Varsın bütün aləm, dostlar, tanışlar, yaxınlar ,uzaqlar qarşı çıxsın ,bundan Yaşara nə?
- Az öncə dediklərimə görə üzr istəyirəm.- Yaşar pıçıldadı və bu pıçıltını Bahar qəbul etdi, qulağından düz ürəyinə qədər yola saldı hər kəlməni.Cavab verməyə tələsmədi lakin, sanki "bəlkə yenə, bəlkə yenə təkrar edəcək?" kimi həyəcanla gözləyirdi. Yaşar davam etdi əlbət, lakin təkrarlanmadı.
-Mən sadəcə ...- Bahar ilə aralarındakı məsafəni çox az açdı ki, qız onun üzünə baxa bilsin.- səni belə görməyə alışmamışam.Həm nə bilim...
- Özünüzü günahlandırmayın.Mən bilirəm ki, siz və ananız bu məsələdə haqlısınız.Mən nə etsəm də , nə qədər çalışsam da şəhər sakinləri kimi ola bilməyəcəm.Necə deyərlər meymunu nə qədər bəzəsən də meymun olaraq qalır.- yəqin ki, bu Baharın belə anda ağlına gələ biləcək yeganə deyim idi. Özü də bilirdi ki, işlətdiyi kinayə yersiz idi.
Əvvəlcə üzünə baxmasa da araya düşən sükut ilə Bahar gözlərini qaldırıb ərinə baxdı.Onun sözlərinin Yaşarı nə qədər əsəbiləşdirdiyini kor belə olsa hiss edərdi.Bahar dondu və susmağa davam etdi.Səhv nə isə dediyini düşünmürdü, yenə də geri qaytarmaq olsaydı zamanı eyni sözləri yenidən təkrarlayardı.(sonuncu cümləni çıxmaq şərti ilə, onu deməsi nədənsə ağılsızlıq kimi gəlmişdi Bahara)
-Sən nədənsə hər şeyi tez boynuna almağı sevirsən.- ikrahla dilləndi bu dəfə Yaşar, az öncəki üzrxahlıqsan əsər-əlamət qalmamışdı.
-Anamla eyni fikirdə olmadığımı bilə-bilə , sən yenə də mənim üzərimə onun dediyi sözləri tikməyə çalışırsan.Bu nə deməkdir axı?
-Mən sadəcə siz nə fikirləşsəz də haqlı olduğunuzu deməyə çalışıram.
-Çox nahaq xanımqız