özünü ələ alıb anasına zəng edərək: - Ana, hazırlaş, dalınca gəlirəm! Atam biraz xəstələnib. Xəstəxanaya aparırlar. Gəlim səni götürüm biz də gedək dediyi zaman Bəsti içini çəkərək: - Nə olub? Nə olub Eldara? Qorxulu bir şey yoxdur ki?! Ay Allah gecə də yuxumu da qarışdırmışam. Ona bir şey olmasın bircə - deyərək ağlamağa başlamışdı... Rauf: - Qorxma ana! Nə olacaq ki?! Atam top kimidir. Sən hazırlaş mən beş dəqiqəyə çatıram - deyərək zəngi sonlandırmışdı. Fazil heç düşünmədən böyük səhvə imza atmışdı. O Raufa zəng edərkən Gülşənin varlığını nəzərə almamışdı. Xəstəxanaya çatar-çatmaz Fazillə Gülşən pis xəbəri almışdılar. Eldar artıq keçinmişdi. Nə qədər çalışsalar da onu həyata qaytara bilməmişdilər. Həkimin: - Güclü stres nəticəsində ürək tutması baş verib. Bundan əlavə də mərhumun əvvəldən ürəyində problem olub və qidalanmasına diqqət etməyib. Deyəsən içki içən də olub. Odur ki, xəstəni xilas edə bilmədik! Başınız sağ olsun - deməsilə Gülşənin fəryad edərək ağlamağı bir olmuşdu. Fazil də ağlayırdı. Olanlara inana bilmirdi. Özünü günahlandırır və durmadan: - Sən nə etdin Fazil?! Nə etdin?! Sənə görə oldu! - deyib dururudu. Gülşən isə Eldarın ölümündən çox həm biabır olduğu, həm də şahşahalı yaşayışını itirdiyi üçün ağlayırdı... Gülşən bir anda nə düşündüsə yerindən qalxaraq Fazilə yaxınlaşıb və: - Mən getmək istəyirəm Fazil bəy. Yetəri biabır oldum. Hamı məndən danışacaq. Mənim evimdə öldüyünü deyəcəklər. Daha burda qalmaq istəmirəm deyərək göz yaşlarını silib getmək istəyirdi ki, Fazil əsəbləşərək: - Sən necə mundar bir məxluqsan! Mən də səhərdən sənin Eldar üçün ağladığını zənn edirdim. Sən demə xanım öz adına gələcək ləkəyə görə narahat imiş. Rədd ol gözüm səni görməsin deyə əsəbləşdi. Bu an Rauflə Bəsti içəri daxil oldular. Fazili görüb qaçaraq onun yanına gəldilər və Bəsti: - Eldar, Eldar necədi? Hanı? Hardadı? deyərək onun üzünə baxdı. Bir anda Fazilin ağladığını görüb yaxasından yapışıb silkələyərək: - Fazil səninləyəm, necədi Eldar? deyə qışqırmağa