a başladı. Gülşən Bəstini görcək yerində donub qalmışdı. Nə irəli bir addım atıb gedə bilirdi, nə də burda qalmağa üzü var idi. Sadəcə yox olmaq istəyirdi. Amma necə?! Gülşən ürkək gözlərlə Fazilə baxırdı. Onun yalnız Fazil vəziyyətdən çıxara bilərdi. Amma hər şey heç də onun düşündüyü kimi olmadı. Çünki baş həkimlə, iki nəfər polis işçisi Gülşənə yaxınlaşaraq: - Eldarın həyat yoldaşı sizsiniz eləmi?! Mərhumun ölümü ilə bağlı bir neçə sualım var dediyi an Bəstinin gözləri kəlləsinə çıxmışdı. Bəsti Fazilin yaxasını buraxıb onlara doğru gələrək: - Necə yəni mərhum?! Necə yəni yoldaşı? Fazil bunlar nə deyir? Mən yuxu görürəm? Eldar ölüb bəyəm? Yox! Yox! Bu ola bilməz! deyə baş həkimin yaxasına yapışıb durmadan qışqırırdı. Həkim: - Xanım sakitləşin! deyərək onun əllərini yaxasından çəkdi. Fazil önə gələrək: - Bəsti, özünü ələ al! Bilirəm qəbul etmək çətindir. Amma təssüflər olsun ki, Eldar artıq aramızda yoxdur. Başımız sağolsun deyərək - başını önə əydi. Bəsti iç çəkərək hönkürtü ilə ağlamağa başladı. Bir anda baş həkimin Gülşənə yaxınlaşaraq dediyi sözü xatırlayıb: - Bəs bu kimdi? Niyə onu Eldarın həyat yoldaşı bilirlər deyərək qanlı-qanlı Güləşənə baxdı. Fazilin cavab verə bilmədiyini görüb Gülşənin üstünə şığıyırdı ki, polislər önə keçib: - Xanım, qoyun işimizi görək! Gülşən xanıma bir neçə sualımız var! - deyərək onu ordan uzaqlaşdırdılar... Bəsti tam təfərrüatı ilə olmasa da artıq nə baş verdiyini başa düşmüşdü. Amma biri ona nələr olub-bitdiyini anlatmalı idi. O "biri" də yalnız Fazil ola bilərdi... Ona ani nəzər saldığında gözlərini yerə dikdiyini görüb: - Demək şübhələrim düz imiş hə Fazil? Demək sənin də xəbərin var idi və mənə yalan danışdın hə?! Bəs Rənanın necə xəbəri var? dediyi zaman Fazil başı ilə "Yox!" deyə işarə etdi.... - Siz necə mundar, necə şərəfsiz, necə ləyaqətsiz insanlarsınız deyib Fazilin üzünə bir sillə çəkdi. Rauf anasının yanına gələrək onu qucaqlayıb: - Sakitləş ana, qurban olum sakitləş! deyə yalvarmağa başladı. Bəsti Raufun əlindən