baxdı.
-Allah səni qorusun qızım, sən nə gözəl varlıqsan belə , Fateh əsil briliant tapıb ,özü də 10 karatlıq! Bəh! Bəh! Mən demişdim əgər bu işi Fateh öz əlinə alıbsa ən yaxşısını edəcək.
Bahar heç özü də bilmirdi bütün bu təriflər ona xoş təsir edir ya yox, ancaq gülümsəyirdi, yazıq qızın əlindən də başqa nə gəlirdi ki?
-Heyif ,çox heyif ki, sən elə ilk evliliyində də atana qulaq asmadın. Gərək o, dediyi kimi evlənməyə idin həmin qızla. Gördün necə oldu? - Taleh əmi danışır, Bahar Yaşara ,Yaşar isə yerə baxırdı.
İndi kim idi Taleh əminin danışacaqlarına qulaq asan? Bahar fikirləşir, Yaşar fikirləşir, Taleh əmi isə danışırdı. Baharın fikirləri Yaşar haqqında,Yaşarın fikirləri Nuray haqqında, Taleh əminin danışdıqları isə hər şey haqqında idi. Taleh əmi Cavidan deyildi ki, dediklərinə görə pis olsun, səhv və sərt danışdığının fərqinə varsın, Yaşarın üz ifadəsindən artıq susmaq lazım olduğunu başa düşsün.Bu onun yaşındakı insanların ən pis cəhətidir, onlar nə danışırlarsa danışsın düz olduqlarını düşünürlər, kiminsə hissləri arxa plandadır, əsas olan onların verdiyi çox qiymətli "məsləhətlərdir".
Söhbət bitdi, Taleh əmi Yaşarın çiyninə toxunaraq hər ikisinə xoşbəxtçilik arzuladı və nəhayət oradan uzaqlaşdı. Yaşar isə tərpənmirdi, Bahar da onu dərin düşüncələrindən ayırmağa tələsmirdi. Bütün bu zaman ərzində hər şeyi eşidən Cavidan isə dostunun köməyinə çatmaq üçün özünü toxtaq tutdu və
-Uşaqlar burada nə edirsiz?- səsini qəsdən yüksəldib onlara yaxınlaşdı. Onun bu hərəkəti o qədər süni görünürdü ki, özünü qıraqdan izləsə idi susar və bir daha danışmazdı. Belə anlarda isə nə fərqi var idi , sən öz aktyorluq istedadını necə nümayiş etdirirsən? Əsas olan sənin etmək istədiyindi, ürəyindən gələndi. Cavidanın isə ürəyindən hal-hazırda bunu üzdən göstərməsə də coşub-daşan dostunu sakitləşdirmək gəlirdi.
Yaşar onun sualına cavab vermədən üzünü çevirib toyun ən qızğın zamanında rəqs eləyənlərin arasından keçərək öz masasına doğru getdi. Əlbətdə, Baharla Cavidan da