o, öz üzərində hiss edirdi?
-Mən onu elə -belə deyil, həqiqətən sevirdim! Peşman da deyiləm, mən deyildim ,başa düşürsən ? Mən deyildim ona qarşı ədalətsizlik edən! O, idi O!!! Mən Yox!- Yaşar var-gücü ilə qışqırırdı, bütün əsəbini qusmağa çalışırdı.Nəhayət sözlərini bitirib yerə yıxılanda Cavidan qaçaraq dostuna yetişmiş və dizlərini yerə qoyub onun başını sinəsinə sıxmışdı.
-Bəsdi daha ,bəsdi. Mən hər şeyi bilirəm ,bilirəm...- pıçıltıya bənzər səs ilə o, dostuna dayaq olurdu. Nəyə lazım idi ki, yüksək sözlər ? Hamısı boşa idi. Nə desə də Yaşar qəbul etməyəcəkdi.Onun ehtiyacı var idi, içindəkiləri qışqırmağa və bəyan etməyə ehtiyacı var idi ,həm də illərlə. Hər dəfə bu mövzu açılanda o, içində qışqırırdı, nə olardı ki, bir dəfə də hamısını çölə buraxsaydı? İndi o, həqiqətən rahatlamışdı. Cavidanın avtomobilinda arxa tərəfdə Mariya ilə Bahar çox mütəəssir halda oturmuş , qarşıda isə Yaşar oturacağa yaslanıb yatırdı. Cavidan onları evə aparmadı ,çünki, Fateh əminin oğlunu bu halda görməsini istəmirdi. Buna görə onlara zəng edib bu gecəni Cavidangildə keçirəcəyini xəbər etdi.
Mariyanı öz evinə yola saldıqdan sonra avtomobil öz hərəkətini iki mərtəbəli və çox gözəl bağçadan ibarət həyəti olan evin qarşısında saxladı. Cavidan yatmış dostunun sağ qolunu boynuna atıb ,onun ağırlığını üzərinə salaraq evə daşıdı. İçərisində iki nəfərlik yatağı olan otaq artıq hazır idi. Cavidan yorğanı qırağa çəkib Yaşarı yerinə uzandırdı. Onun dostu qaşlarını çatıb, bu qədər çəkilən əziyyətdən belə narazı imiş kimi yerində qımışmışdı.Bahar bütün bunlar yuxu imiş kimi gözlərini Yaşardan çəkmirdi və Cavidan
-Siz burada yatın, nəyəsə ehtiyacın olsa isə mənə deyərsən , yaxşı? Mənim otağım üzbəüz olandır.- dediyində başını qaldırıb ona baxmışdı. Qızın heyrəti hər şeyi toyda tutan Cavidandan əlbətdə, yan keçməmişdi.O, Baharın "burada yatın" kəliməsindən tədirgin olduğunu çox gözəl başa düşürdü. Hər gün bir az daha Cavidan onlar arasındakı münasibətin ətrafa göstərmək istədikləri kimi