i olmadığına inanmağa başlayırdı. Əgər bircə dəfə belə olsa Yaşar Bahara onun yaralarını sağaltmağa imkan versəydi o, indi bu halda olmazdı. Amma, belə deyildi və bu bəlliydi.
Cavidan çıxdıqdan sonra Bahar yatağın bir qırağında oturub Yaşarı izləməyə başladı. O, az öncə bağıran biri deyilmiş kimi bir tərəfi üstə şirin-şirin yatırdı. Baharın dodaqları təbəssüm üçün öz yerini aldı. Gözləri qaranlıq otaqda parladı. Özündən asılı olmayaraq başını Yaşarın sağ tərəfə doğru açdığı qoluna qoyub altdan yuxarı onu izləməyə davam etdi. Heç bilmədi onu yuxu nə zaman apardı və necə oldu ki, bir az sonra ayaqlarını da yerdən qaldırıb yatağa qoydu ,lakin gecənin dərinində o, artıq Yaşarın qolları arasında büzüşür və özünə yer