bir yerdə idik. Niyə bu haqda bizə bir kəlimə belə deməyib??

- Yəqin belə məsləhət bilib - deyərək gözlərimi ondan qaçırmağa çalışdım.

- Bəs nə vaxt gələcək? deyərək yenidən sual dolu baxışlarla mənə baxdı...

Çiyinlərimi çəkərək, başımı yana əydim. Ləman bulud tək dolmuşdu. Yenə nəsə soruşmaq istəyirdi ki, bir anda heç nə demədən otağına doğru gedib qapını bağladı. Bilirəm gözyaşlarını bizdən gizlətmək üçün getmişdi. Atamın belə anidən, sağollaşmadan getməyini həzm edə bilmirdi... Axı hər gecə atam onu, o atamı öpmədən yatmazdı...

***
Səhər açılmışdı. Bu gün artıq Eldar əminin üçü idi. Anam səhərə kimi yata bilməmişdi. Elə demək olar ki, Ləmanla mən də... Anamın səhərə kimi ağlamaqdan üzü-gözü şiş idi. Evdən çıxmaq istəmirdi. Amma məcbur idi. Yasda iştirak etməli idi.

Bəsti xanım demək olar ki, bu üç gündə on il qocalmışdı. Hələ bu gün həyatının növbəti şokunu yaşayacağından xəbərsiz idi... Yas başlamış, hər kəs onlara yığışmışdı. Rəna da qızları götürüb getmişdi... Yası yola verib, qonaqları yola saldıqdan sonra Bəsti:
- Fazil hanı? Bayaqdan gözümə dəyməyib deyə soruşmağı ilə Rənanın hönkürtü ilə ağlamağı bir olmuşdu... Bəsti təəccüblü gözlərlə ona baxaraq:
- Nə olub Rəna? dəyərək gəlib yanında əyləşdi. Rəna Pərvanəyə Ləmanı aparsın deyə işarə etdi. Qızlar gedəndən sonra Rəna başdan sona olub-bitəni Bəstiyə danışdı. Bəstinin bir anda gözü qan çanağına döndü və dəli kimi qışqırmağa başladı....

- Sən nə danışırsan Rəna? Nəəəə? Necə yəni müflis? Ağzından çıxanı qulağın eşidir sənin?

- Mən, mən elə bilirdim sən bilirsən... Eldar qardaş da xəbəri eşidəndən sonra - deyirdim ki, Bəsti yenidən od püskürməyə başladı...

- Qardaş demə ona, qardaş demə!!! Gorbagor olmuş de, şərəfsiz de, binamus de amma qardaş demə!!! Ay Allah bunlardamı başıma gələcəkdi? deyə ah-nalə edirdi ki, Rauf səsə gələrək:
- Ana nə olub? Səsin evi alıb - deyə anasının ağlamaqdan şişən gözlərinə baxdı...

- Nə olub hə? Nə olub? Nə olacaq gorbagor olmuş atan bizi bir