. Gözlərimə inana bilmirdim. Rauf idi...

- Salam... Sabah imtahana səni mən aparacam. İmtahandan sonra səninlə danışmaq istədiklərim var...

Həyəcandan əllərim əsə-əsə:
- Salam. Hə, əlbəttə! Saat 9-də gələrsən! deyə yazıb göndərmişdim. O qədər çox sevinmişdim ki, Raufun yenidən mənə yazmağı ilə bir anda neçə gündə çəkdiyim bütün ağrı-acını unutmuşdum... Bir anda öz-özümə:
- Görəsən Rauf sabah imtahanım olduğunu hardan bildi? deyə düşünsəm də sonra bəlkə də anamın Bəsti xalaya dediyini sanmışdım... Amma təəssüflər olsun ki, çox yaxında Raufun bunu Günel vasitəsilə öyrəndiyini biləcəkdim....

~~~***~~~***~~~
Gözəllik baxmağı bilən gözdədir sevgilim. Artıq sayəndə özümə layiq olanı seçə bilirəm. Bir insanın gözlərinə baxıb, qəlbini görə bilirəm. Əvvəlki kimi saf deyiləm artıq. Hər kəsin dünyası öz gördüyü qədərdir. Sən önünə baxarkən, mən uzaqları əzbərlədim. Sən olub-bitənlərlə məşğul ikən, mən olmayanın izində idim...

Mənə ağıl vermək əvəzinə, kaş ki, ağlımı alacaq qədər məni sevsəydin. Mən bir uşaqlıq edib böyüdüm. Amma sən hələ böyüməmisən. Mən sənin doğrun idim sevgilim! Digərləri isə gəlib-gedən... Sən doğru olanı yox, gedəni seçdin...

***

Səhər yuxudan hər zamankindən daha xoşbəxt, daha gümrah oyanmışdım. Ey eşq, sən nələrə qadirsən deyə düşünüb əl-üzümü yumağa getmişdim. Bu gün sevdiyimi görəcəkdim. Əgər o yanımda olub əlimi tutsa bütün çətinlikləri aşacağımdan əmin idim... Səhər yeməyimi yeyib anamla Ləmanı öpərək evdən çıxmışdım. Rauf aşağıda məni gözləyirdi. Birlikdə universitetə yollanmışdıq. Yolboyu Raufun qaşqabağı açılmamışdı. Universitetə çatdıqda Rauf:
- Mən burda gözləyirəm, sən get deyərək məni imtahana yola salmışdı.
İmtahandan qabaq Nəzrinlə söhbət edib anamı işə duzlətməkləri üçün xahiş etmişdim. O da əlindən gələn köməyi edəcəyinə söz vermişdi... Günel yenə də öz aləmində idi. Bizimlə ünsiyyət qurmadan, uzaqdan-uzağa bizi izləyirdi...

İmtahanı yüksək səviyyədə verib Rauf ilə görüşə tələsirdim. Nəzrin mənə baxıb:
- Bu