vermə istəyindən irəli gəlmir , əksinə bu suala müsbət cavabdan başqa cavabının olmadığı ilə bağlı idi. Bahar susdu, hamı da susdu. Bahar danışmadı, heç kim də dindirmədi. Baharı öz bahalı avtomobilində gətirib ,aparan, bir dəfə də gecikməyən və görünüşü ilə bu qızlarda paxıllıq hissinin qibtə versiyasını əmələ gətirə bilən Yaşar pis ola bilərdimi ki? Heç kim, Bahar bunu dilinə gətirsəydi də qəbul edə bilməzdi. Maşında Yaşarla yan-yana oturarkən, gecələr Yaşarla eyni otaqda yatarkən, verməmişdimi Bahar özünə bu sualı? Sevirdi ərini? Sevirdi Yaşarı? Özündə güc tapıb ,"Yox , mən sadəcə onunla yaşamağa məcburam" kimi sözləri udqunub boğazından keçirə bilərdimi? Hər yemək zamanı Fatehin onlarla bir olduğunu unudub ərinə baxaraq dalıb getməmək üçün nə etməli idi? Aşiq idi Bahar, ən dəlisindən , ən yaralısından. Yaşar onun idi, həm də deyildi, Yaşar sevilirdi ,amma sevmirdi, Yaşar əsl ər idi ,həm də deyildi, Yaşar , Yaşar, Yaşar... Baharın ürəyi səssiz gecələrdə onun qulağına "Axmaq qız, mən hələ indi sevgi nədir öyrənirəm" deyə lağlağı ilə güləndə , onu qıcıq edib, gözlərini sulandıranda heç nə deyə bilmirdi. Bahar susurdu, hər zaman susduğu kimi, Sənan onun həyatını qaraldanda ağzını açıb heç kimsəyə heç nə demədiyi kimi, atası onu Yaşara o, istəmədən ərə verəndə qarşı çıxa bilmədiyi kimi, Yaşar ona 1 illik saziş təklif edəndə bir kəlmə narazılıq etmədiyi kimi, Yuliya onu danlayanda belə olmalıymış kimi davrandığı kimi, həmişə olduğu kimi susurdu. Çünki, Bahar belə idi. Bahar susmağı danışmaqdan üstün tutardı, həqiqətən belə olması düzgündür deyə düşündüyü üçün deyil, sadəcə susmaq daha asan idi deyə. İndi də hissləri qarşısında susurdu, onlar bağırır, sinəsindən ürəyi ilə birlikdə çölə atılır, Bahar isə sakitcə dözürdü.Zərif əlləri ilə onların qarşısını alır və yatmaları üçün müxtəlif səbəblərdən ibarət layla oxuyub yatırdırdı.
Yaşar bu gün Baharı evə aparmalı olmadığı üçün işdən gec çıxanda Cavidanı görüb bir xeylaq təəccübləndi. Həmin toy gecəsinin səhəri onu