fincanın içərisindən çəkmədən.
-O zaman əsasa keçid alıram,- Cavidan irəli gəldi və dirsəklərini masanın üzərinə qoyub, əllərini birləşdirdi.
-Zəhmət olmasa.
-Yaşar , sən bilirsən...Yəni ,daha doğrusu mən belə düşünürəm ki, sən bilirsən...bilməlisən.Sən mənim həyatımda atamdan da çox dəyər verdiyim insanlardansan. Səninlə ilk tanışlığımızı belə unutmuşam, Hərdən mənə elə gəlir ki, biz bir yerdə dünyaya gəlmişik, bir yerdə nəfəs almışıq.Elə olub ki, aylarla görüşməmişik, amma bu aylar ərzində bir-birimizlə əlaqəmiz olmadığı halda yenidən görüşəndə elə bil 2 saat əvvəl danışmışıq kimi aparmışıq özümüzü,- əvvəl Yaşar , daha sonra ona baxan Cavidan təbəssümlə dodaqlarını arxaya doğru gizlətdilər.
- Sən mənim üçün belə dostsan, nə qədər müddət keçsə də yenidən bir yerdə olanda bütün qadınlardan , bütün yaşananlardan daha önəmli, daha dəyərli.
-Sənə qulaq asan başqa şey başa düşər, vallah.- ikisi də bu dəfə daha içdən gülümsədi və növbəti an başını yəlləyən Cavidanın simasından təbəssüm əvvəlcə asta-asta ,daha sonra tamamilə yoxa çıxdı.
-Bu, dana bilmədiyim həqiqətdir. Bu, məni xoşbəxt edən yeganə həqiqət İDİ... İndi isə...indi elə bu həqiqət özü mənə əzab verir. Kaş ki, sən başqası olaydın, yad biri olaydın və mən sənin məsum qızcığazı incitmənə göz yummadan onu sənin əlindən heç düşünmədən başqa kişilərin əlindən qadınlarını ala bildiyim kimi alardım.Amma yox! Bunu sənə qarşı edə bilmirəm . Bilə-bilə ki, mənim ən yaxın dostum, mənim ciyərparçam səhv edir, mən susuram. Susuram və susduğum üçün əzab çəkirəm. Mən Baharı ilk görəndə başa düşdüm ki, o, mənim illərdir idealını qurduğum həmin, məhz illərdir gələcəyinə ümidimi tamamilə itirdiyim , amma yenə də gözlədiyim həmin o, qızdır.- Yaşar yerində narahat halda qımıldandı, mövzu ürəkaçıcılardan deyildi.
-Bilirem, bilirəm , - bunu duymuş kimi Cavidan əllərini irəli gətirərək etiraz əlaməti hesab olunan şəkildə hərəkət etdi.
- Səhvdi, dediklərim, etdiklərim hamısı səhvdi. Amma Yaşar , baxmayaraq ki, mən and içməyi