i sevmirəm ,amma and olsun sevdiyim hər şeyə və hamıya , and olsun uca Tanrıya, əgər mən bircə dəfə də olsa ,bircə dəfə , heç olmasa bir saniyəlik, bir anlıq , heç olmasa bir misqal sənin Bahara qarşı hər hansısa hissin, ərin arvadına qarşı olan hisslər bir kənara heç olmasa ,oğlanın qıza qarşı yenicə cücərməyə başlayan kiçik hissin əlamətini səndə görsəydim, hiss etsəydim ,heç vaxt! Eşidirsən məni? Heç vaxt, sizin aranıza girmək nədir , heç o qızın adını sənin icazən olmadan ağzıma almağı belə özümə qadağan edərdim. Hətta özümə hərdən söz də verirdim, bundan sonra belə etməyəcəm deyə. Amma как закон подлости (tərs kimi) ,hər Baharı görəndə yenə də eyni şeyi edirdim. Bilirsən də niyə , hə? Bilirsən sən. Sən çox yaxşı bilirsən ki, Yaşar mən səni ,sən özünü tanıdığından da ,dəfələrlə artıq yaxşı tanıyıram.Sən istəsəydin belə , nə qədər Baharla xoş davransan, ona əsl ər kimi qayğı göstərsən də , yalandan mənim yanımda onu öpüb ,bununla haqq sahibi olduğunu sübut etmək istəsən də ,hamısı mənasız idi. Mən yenə də sənin qəlbinə gedən yolu görürdüm. Orada hələ də Nuray adlı səhifə açıq qalıb, - Cavidan qəsdən susdu, Yaşardan gözlərini çəkmədi ,çünki dostu da eyni şəkildə ona baxırdı.
-Sən elə bilirsən sənə yazığım gəlir? Yox, dostum ! Səni qısqanıram, sənə dəlilər kimi paxıllıq edirəm. Ürəyim cız edib yanır , odlanır, saatlı bombalar kimi saniyəbəsaniyə partlayışa doğru yaxınlaşır. Sənin əlində əsl briliant olduğu halda axmaq kimi nifrət etdiyin birinin xatirəsini, yalançı sevgi şüşəsinə aldığın insanı fikirlərinə , hisslərinə hakim etmisən, mən isə bütün bunları, Bahar kimi ancaq və ancaq sevgiyə layiq bir qızın sənin yanında qum saatı kimi boşuna axıb getdiyini izləməklə kifayətlənməliyəm. Yaşar , sən mənim dostum olmasaydın, ağzını-burnunu qırıncaya qədər yumruqlayıb Nuray səhifəsini ürəyindən cırıb atardım, bununla sənə nə qədər əzab verdiyimi bilsəm də . Sən gördüyüm ən axmaq insansan. Ay insan! Başa düş artıq!- Cavidanın tonu tamamilə dəyişmişdi. Yaşara xoş olmasa