ə .Yaşar deməsəydi özü gedib yuyunacaqdı ,lakin onun deməsi Baharın hələ yenicə formalaşmağa başlayan qüruruna toxunurdu.
Cavidan çağırılmayan qonaqlarını sevinclə qarşıladı. O, daha tez qalxıb hər şeyi hazırlamışdı,evdə tək yaşadığı üçün ( evə gətirdiyi qadınlar və Mariyanı nəzərə almamaq şərti ilə) bu kimi işlər onun adətinə çevrilmişdi. Süfrəyə hazırladığı omleti gətirərkən Bahara onun kimi hazırlaya bilməsə də ən azından dadına baxmaqlarını istədiyini deməyi də unutmadı. Bahar əynindəki dondan tez bir zamanda qurtulmaq istəyinin, ona nəyisə qiymətləndirə bilməsinə imkan vermədiyi üçün sadəcə "dadlıdır " deməklə və daha sonra yanında oturan əri kimi susmaqla kifayətlənmişdi. Cavidan isə susmaq fikrində belə deyildi. Onun əlinə çox gözəl fürsət düşmüşdü, dəyərləndirmək mütləq idi.
-Yəqin ,çətin oldu bir yerdə yatmaq,- cümlə sonlananda Baharın ani hərəkətlə başını qaldırması, Yaşarın isə ümumiyyətlə Cavidana tərəf baxmaması elə onun gözlədiyi və istədiyi reaksiya idi.
-Demək istəyirəm ki, bizdə çətin oldu sizə.Baxma da ,yeni yer, yeni yataq. Bahar xüsusən sənə əynini dəyişməyə bir şey tapmadığım üçün bütün gecə narahat yatdığını düşündüm,- süni təəssüf Cavidanın dodaqlarını büzdü. Bahar gülümsünüb , narahatlığa lüzum olmadığını desə də kim və nə durdura bilərdi ki, Cavidanı?
-Sən necəsən Yaşar? Sənə görə də çox narahat idim. Yaxşı yata bildin?- ah ,bu istehza dəli edirdi Yaşarı, dostu olmasaydı, Cavidana bir neçə söz deyə bilərdi bəlkə də , amma dostu idi, qarşısında onu hər cür özündən çıxarmağa çalışan- dostu idi. Bəlkə Yaşar illərdi onunla dost olduğunu düşünməklə yanılmışdı? Hə, də, əlbətdə, Yaşar ümumiyyətlə insan seçimində heç yaxşı deyildi. Əvvəl Nuray, indi Cavidan, bəlkə sonra da ... Bahar. Yaşar ona bağlanmaqdan qorxurdu, çox qorxurdu. Bu saf qızın yaxın olmayacaqları təqdirdə onu aldada biləcəyini düşünmürdü ,bəs əgər hisslərinin üstün gəlməsinə imkan versəydi necə? O zaman Bahar da onu incidərdi, hamı etdiyi kimi, o, da edərdi. Bir anlıq ikrah