doğru addımlayan Yaşara baxdı. Yaşar onunla üz-üzə dayananda arxaya doğru səndələdi.
-Sən bunu istəyirsən?- çoxşaxəli sual Baharın üzünü suallar bürosuna çevirdi. Başını əydi, onun üzünə çox yaxın məsafədə dayanan Yaşarın nəfəsi onun üzünə dəyirdi.
-Nnəyi?
-Öyrənməyi.
Bahar yenə bir neçə saniyə tərəddüd etdi və nəhayət başını silkələdi.
-İsstəyirəm.
-O zaman icazəni niyə məndən alırsan ?- Yaşar yenə belini dikəltdi və ondan boyca balaca qızın başını yuxarı qaldırmasına səbəb oldu.
-Mən sənə istədiyini et, istədiyini de ,istədiyin yerə get deməmişəmmi? Qulaq as Bahar,- Yaşar hər dəfə çox mülayim şəkildə onun adını çəkəndə Bahar sinəsində qaranquş uçduğunu hiss edirdi.
-Sən istədiyini etməkdə sərbəstsən. Məndən nəyisə xahiş etmə ,icazə alma, sadəcə istə. De, ki , mən kursa getmək istəyirəm ,mən də bunu sənin üçün edim. Biz bir-birimizdən icazə istəmək məcburiyyətində deyilik. Nə də ki, bir-birimizə sirlərimizi danışmaq məcburiyyətində deyilik. - sonuncu cümlədəki sirr sözü Bahara çox tanış idi. Sirr, əlbətdə sirr. Hamının bilsə də Baharın Yaşar haqqında bilmədiyi Nuray sirri və hamının bilib Yaşara izah olunmayan Sənan sirri. Yenə bir neçə saniyə və bu dəfə Bahar diqqətlə ərinin gözlərinə baxırdı. Yaşar çox ecazkar gülüş ilə dodaqlarını dartdı. Bu təbəssüm çox süni olsa da yaraşıqlı adamı bir az daha yaraşıqlı göstərmək iqtidarından məhrum deyildi.
Bahar otaqda tək qalanda hələ dəqiqələrlə az öncə qapıdan çıxan ərinin arxasınca baxa qalmışdı. Ona aşiq olmaq ən son istədiyi şey idi , necə ki, sevdiyi tərəfindən təcavüzə uğrayacağı ən son ağlına gələcək həqiqət idi. Bütün bunlar o, istəmədən ,sanki qəsdən , Baharın acığına baş verirdi.
Bu dəfə kömək istəmək deyə bir şey yox idi.Yox, Yaşar artıq qərar vermişdi ki, bir daha Cavidandan Baharla bağlı heç bir xahiş etməyəcəkdi. Bunu öz daxilindəki qıcıq ilə əlaqələndirsə də əslində Yaşar qısqanclıq cücərtilərinə su vermək və onları böyütmək ilə məşğul idi. Yaşar sadəcə bir neçə gün ərzində hər şeyi həll etmişdi.