Bölüm 14

Yaşar gözlərini çox küt baş ağrıları ilə, üz-gözünü turşudaraq açmağa başlamışdısa da, bir az sonra tərpənə bilmədiyini görüb gözlərini endirdi. Baharın sarı saçlarının ətri bu qədər yaxın məsafədən tamam başqa idi. Bir dəqiqə! Yaşar gecə baş verənləri xatırlamaq üçün ağrıdan çatlayan başını yormağa başladı. Əgər ikisinin də geyiminə nəzər salsaq aralarında heç nə olmadığı bəlli idi. Huh, çox şükür! Yaşar rahatlıqla dərindən nəfəs aldı. Bir az sonra gecə etdiklərini oradan ,buradan xatırlayanda isə alt dodağını bir o qədər dərindən dişləmişdi. Bahar makiyajlı üzünü onun köynəyinə sürtürdü, bu onun ayılmağa başladığından xəbər verirdi.Yaşar dərhal başını arxaya atıb özünü yatmışlığa vurdu.Bahar gözlərini açdı və harada olduğunu başa düşməyə çalışırmış kimi bir neçə dəfə qırpdı, qaşları da elə çatılmışdı elə bil nə isə qorxunc bir şey baş verib. Deyəsən hər şey elə o düşündüyü kimi idi. Dünən gecə Yaşarı izləyərkən yuxuya getmişdi.Bəs niyə indi onunla qucaqlaşıb yatmış vəziyyətdə ayılırdı? Bahar diksindi, dərhal əlini Yaşarın qarnına basdıraraq dikəldi və bu zaman onu incitdi. Yaşar narazı şəkildə
-Ayy, - deyə gözlərini açanda özünü ələ vermişdi. Bir az əvvəl yatmış görünmək istəsə də ,indi az öncə sadəcə özünü yatmış kimi göstərmək istədiyi gün kimi aydın idi.
-Nə olub ?- özünü itirmədi Yaşar ,bununla qabaqdan gəlmişlik etmək istəyirdi deyəsən.
-Mmən..- Bahar həmişəki kimi izahı bu sözlə başlamışdı. Öyrəşmişdi ki, Yaşar özü onun sözünü kəsib köməklik göstərəcək ,bəs niyə indi o, susur və yatağa dirsəklənərək diqqətlə ona baxırdı? Cavab gözləyirmiş kimi qaşları yuxarı qalxmışdı. Baharın nə deyəcəyi ona maraqlı idimi, buna ehtiyacı var idimi? Yox, əlbətdə ki,yox. Sadəcə onu bu halda izləmək xoş idi. Uşaq kimi yanaqları qızarıb, gözlərini qaçırır, al dodaqlarını dişləri arasında didim-didim edirdi. Balaca ,dəcəl usaqlarsayağı özünü aparmağı az imiş kimi, hələ bütün bunlardan xəbərsizcəsinə utanmadan Yaşara altdan-altdan elə baxırdı elə bil anasından