doğru gətirdi və aşağı doğru əyilib Baharın masadan yapışan əllərini örtə biləcək şəkildə onların üzərinə öz iri əllərini qoydu.Bahar nəfəsi elə indicə kəsiləcəkmiş kimi dərindən nəfəs aldı. Nəhayət ərinin üzündə əmələ gələn kiçik gülüş elementləri gözlədiyindən daha qorxunc idi. Bahar bu gecə sağ qalacağına şübhə etməyə başlamışdı, hələ qarşıda Yaşarın ona yaşadacaqlarından tamamilə xəbərsiz və nadan Bahar...Yaşar bir gün, hətta bir neçə saat(nəzərə alsaq ki, səhər onu işə gedəndə görmüşdü) necə bu qədər dəyişə bilərdi axı? Nə baş vermişdi, günəş hansı istiqamətdə çıxmışdı ,hə?
-Mmən...qorxmuram.
-O zaman niyə belə davranırsan?
-Necə?- Baharın səsi çox sakit çıxdı, bununla Yaşarın gözlərindəki parlaqlığı artıraraq.Yaşar yenidən əlini qaldırdı və Baharın ehtiyacı olmadığı halda da saçını arxaya doğru sığalladı. Bahar uğursuz tamaşanın ,ssenarisini bilməyən aktyoruna bənzəyirdi. Görəsən nə deməli idi, nəyə borclu idi bütün bu qarışıq hisslər yaşadan qəribə hadisələrə? Yaşarın gözləri onun saçlarında, yanaqlarında , gözlərində gəzdi , ucu-bucağı olmayan landşaftları izləyirmiş kimi gəzdi ki, gəzdi , ən sonda isə al-əlvan dodaqlarda öz dayanacağını təyin etdi.Nəhayət! O, istədiyini tapmışdı.Bahar isə hiss etmiş olmalı idi ki, özünü azacıq arxaya doğru verdi və bu Yaşar tərəfindən heç də pozitiv qarşılanmadı.O, diqqətlə Bahara baxdı, sanki onun nə demək istədiyini öyrənmək istəyirdi. Bahar lal olmuş, Yaşar da danışmırdı. Bir neçə saniyə daha və Bahar artıq həm belindən ,həm də əllərindən qopan ağrı ilə təslim olub, Yaşara çox yaxın olacağını gözə alaraq özünü irəliyə artacaqdı ki, bu dəfə Yaşar imdadına çatıb ,özü birinci olaraq arxaya doğru getdi və Bahara sərbəstlik verdi. Bahar ərinin narazı olduğunu görə bilirdi, lakin narazılığına nə ilə səbəb oldugunu düşünmək istəmirdi .Yaşar qapıya doğru getdi və Bahar onun çıxacağına əmin halda rahat nəfəs almağa hazırlaşırdı ki, gözləmədiyi baş verdi. Yaşar anidən geriyə qayıtdı və Baharı yenidən eyni pozada dayanmağa