a məcbur etdi. Bu, Bahar üçün gözlənilməyən yağışdan bətər idi, ən azından çətir götürməsə də o, sudan qorunmağa o qədər də can atmazdı, nəinki indi , hal-hazırda Yaşarın əlindən qurtulmaq üçün çalışdığı qədər. Yaşar heç nə demədən onun dodaqlarına doğru gəldi və Baharın üzünü nədənsə iyrənirmiş kimi gözlərini yumub, qırağa tutması ilə məqsədinə çatmış adamlar kimi özünü dikəltdi. Pencəyini düzəltdiyi vaxt gözlərini Bahardan çəkməmişdi. Bahar bir-birinə sıxdığı dodaqlarını titrək halda açmağa başladı. Sinəsi ona məxsus olmayan tezliklə enib-qalxırdı.
Yaşar eyni əsəblə mətbəxi tərk etdi, yenə Baharı suallar aləminin keşiyində buraxaraq. Hamı yanılırdı, hamı! Cavidan da, Mariya da ,hətta Bahardan başqasının ona yar ola bilməyəcəyini düşünən Fateh düz düşünsə də gəlinin ürəyindən xəbərsiz idi. Yaşar özünə artıq etiraf etmək üzrə idi , belə desək ürəyi artıq onun üzünə bir neçə sillə vurduqdan sonra Yaşar məcbur qalmışdı etiraf etməyə. O, bir şeyi başa düşmüşdü, Baharı istəyir,sadəcə bir kişi bir qadını istədiyi kimi deyil, bir ər öz arvadını istədiyi kimi ,onun bədəni ona məxsus olana sahib olmaq istəyirdi. Yox-yox, bu ancaq ehtirasın yaratdığı şəhvət hissi deyildi, bu həm də sevən kişinin sevdiyini yalnız özünə aid etmək istəyi idi.İndi onun fikirlərinə Nuray adlı ruh və ya dost adlı Cavidan hakim deyildi. O fikirlər, istək və coşqu ilə dolurdu. Əlbətdə ,Cavidanla son söhbətləri ona bu cəsarəti daha çox vermişdi, amma o, özü də çox dözməyəcəyini, sevgi basqısına qarşı çox çıxa bilməyəcəyini uzun zaman öncə duymağa başlamışdı. O, gecələr yatan həyat yoldaşını gizli-gizli izləyərkən, onun gözünə çarpmadan maşında arada-bir pəncərədən hər şeyi izləyən biri kimi görünən, əslində isə heç nəyə baxmayan Bahara nəzər salarkən və onu yemək hazırlayarkən açıq qalmış mətbəx qapısından pusan bir ər idi. Kim bütün bunları bildikdən sonra Yaşarın keçmiş həyat yoldaşına hansısa hiss bəslədiyini düşünə bilər ki, hələ o, özü də belə düşünsün? Yaşar onun birinci evliliyindən aldığı