yaradan sonra ürəyində özünə yer etmiş qorxunu dəf edə bilmirdi və məhz bu qorxu Baharı özünə yaxın buraxmağa imkan vermirdi. Qəribəsi isə odur ki, onu artıq bu qorxunu hər gün dəyişdiyi pencək kimi çıxarıb qırağa tullamağa Bahar deyil məhz Baharı qısqandığı iki insan , ən yaxın dostu Cavidan və heç tanımadığı Sənan məcbur edə bildi. O, Sənanın adını eşidən gündən bütün cismi ilə Baharı tanımaq istədi ,tanıdıqca da bağlandı. Bağlandıqda sevdi, sevdikcə əldə etmək istədi.İstədi və yenə istədi...Kim deyir ki, hər şey tez oldu? Yaşar Baharı gördüyü ilk gündən , onun üzərinə qaynar çayları dağıdan bu qızın fərqliliyini çox gözəl başa düşmüşdü. O, başqaları kimi olmadığını Yaşara hər gün, hər dəqiqə,hər saniyə heç özü buna çalışmadan sübut edə bilirdi.
Bahar uzada biləcəyi qədər uzatdığı işini bitirdikdən sonra dərin bir nəfəslə nahəyət özündə yuxarıya qalxa bilmə cürətini tapdı. Otaq boş idi və hamamdan səslər gəlirdi.
Yaşar bədəninin verdiyi reaksiyasını soyuq duş altında sakitləşdirməyə çalışırdı və bu heç də o, istədiyi kimi alınmırdı, çünki bədəni və bu bədənin içindəki qəlbi ondan soyuq su tələb etmirdi. Tələb ediləni verə bilmək isə Yaşarın əlində deyil.İçəridən gələn səsləri eşidəndə Yaşar Baharın otağa gəldiyini başa düşdü və suyu kəsib ,dəsmalı götürdü.
Bahar andan istifadə edib dərhal yerinə keçməyə tələsdi, bunun üçün əvvəlcə hamama keçməsi lazım olduğunu bilsə də Yaşar yatana qədər gözləmək qərarında idi. O, yatağa girməyə hazırlaşanda hamamın qapısı açılmışdı. Yaşar yenə də onu heyrətləndirə bildi. Hər zaman duşdan sonra əynini geyinib çıxan Yaşar bu dəfə fərqli taktikaya əl atmışdı. O, belindən aşağı sarıdığı dəsmal ilə ondan aralıda ,hamamın qapısı ağzında durdu. Əlləri belində dayanmış , hələ qurumayan bədənindən damlalar aşağı doğru enirdi. Bahar boğazındakı qomu güclə udqunaraq aşağı endirdi. Ürəyinin nə üçün anidən sancdığını hələ tam anlamırdı. Gözləri iri açılmış , dodaqları bir-birinə kip sıxılsa da açılmaması üçün özünü çox yorduğu