Bölüm 15

Yaşar Cavidanın zərrəsinə qədər haqlı olduğunu bilirdi bu məsələdə. Bahar hər şeyin ən yaxşısına layiq idi, o, həqiqətən sevilməsi lazım olan bir qız idi. Yaşar isə ona 1 illik təklif ilə əzab verməkdən başqa heç nə etmirdi, əlbətdə Yaşar Baharın niyə bu qədər tez bu təklifə razılaşdığını və sakitcə hər şeyə dözdüyünü bilmirdi. O, şübhə edirdi ki, Bahar məhz həmin o günü gözləyir ki, Yaşardan ayrılıb dərhal sevdiyi insanın yanına geri qayıtsın.
Nə idi onun adı? Sə...Sənan .Hə, Sənan! Yaşar hər dəfə xatırlayanda ürəyinin qəribə şəkildə döyündüyünü hiss edirdi.Kim idi Sənan, nəçi idi, heç nə , qətiyyən heç nə bilmirdi ,yalnız adını bildiyi bu şəxs haqqında. Bir onu bilirdi ki, Baharı onunla nə isə bağlayır. Daha doğrusu Şəbnəm xanımın gecə ona danışdığı hekayənin baş qəhrəmanının məhz Sənan olduğunu bilirdi. Bəs niyə , niyə Cavidan iddia edirdi ki, Bahar ona qarşı nə isə hiss edir? Və niyə Cavidan bunu dediyində Yaşar ürəyinə axan sevincin qaynarlığının zövqünü aldı? Niyə Yaşar Baharın ona qarşı nə isə hiss etməsinə sevinməli idi? Cavabı güya o, özü yaxşı bilmirdimi?
Cavidan Nuray haqqında dediklərində də haqqlı idi axı. Niyə Yaşar əslində nifrət etməli olduğu qadını öz xatirələrində müqəddəsləşdirib, "həmişə sevməli olduğu" biri kimi görməyə məcbur edirdi özünü? O, sevirdimi keçmiş həyat yoldaşını? Ona heç kimin etmədiyi qədər böyük xəyanət edən həmin o qadını? Sevirdimi? Sevməli idimi? Ürək susur ,beyin danışır. "Ağılsız, niyə , nəyə görə sevməlisən axı sən onu?" deyə dır-dır edir, Yaşarın sürəti artırmağına səbəb olurdu.
Yaşar qonaq otağına daxil olanda əlində telefon, hansısa xəbəri eynəklərin altından maraqla oxuyan Fateh başını ağır şəkildə arxaya çevirdi və oğluna baxdı.
-Gəlmisən?- sual mənasız olanlar kateqoriyasından idi. O, heç cavab almadan yenidən başını endirib xəbəri oxumağa davam etdi. Axşam yeməyi bitmiş, Yuliya televizorun qarşısında oturub, aramla yaşıl çayını içir və gülərüzlə telefonuna baxmağa davam edirdi. Onun manikürlü