qalxıb Nəzrinin yanında oturmuşdu. Ləman Pərvanənin istəyini yerinə yetirmək üçün qapıya doğru yönələrək: - Pəri mən Ayla gilə gedirəm. Birazdan gələcəm - deyərək evdən çıxmışdı... Pərvanə dörd ildir çəkinmədən söhbət etdiyi, ən çətin anında belə rahatlıqla danışdığı Nəzrinlə indi bu söhbəti necə edəcəyini bilmirdi. Sanki bir anda ikisi də bir-birinə yad insanlar olmuşdular. Pərvanə ayağa qalxaraq çay tökmək üçün mətbəxə keçdiyində Nəzrin də onun dalınca gələrək keçib stulda əyləşmişdi. Pərvanə çayı tökə-tökə: - Niyə məndən gizlətdin Nəzrin? deyə anidən sözə başladı. - Nəyi? - Özün yaxşı bilirsən nəyi. Hər şeyi... Bütün olanları. Ətrafımdaki hər kəsin xəyanətkar olduğunu niyə mənə demədin? Sən də, sən də onlar kimi mənə xəyanət etdin deyərək üzümü Nəzərinə çevirdim.. Nəzrin: - Pəri nə sən uşaqsan, nə də mən. Gəl bir-birimizi aldatmayaq. Sən özün Raufun səni sevmədiyini çox gözəl bilirdin. Sadəcə qəbul etmək istəmirdin. Qaldı ki, Raufun Günellə əlaqəsi olduğunu bilməyimə, bəli bilirdim. Bilən kimi də Günellə bu haqda bir neçə dəfə danışmışdım... Mən sənə xəyanət etməmişəm.... - Mənə niyə demədin bəs? Niyə belə bir şeyi məndən gizlətdin? - Desəm inanacaqdın?! Yox əlbətdə! Səni eşq elə kor etmişdi ki, sən burnunun dibini görə bilmirdin. Səmayə ilə aramızda olanı sən ki bilirsən. Onunla uşaqlıqdan dost idik. Nişanlısını başqa qızla görüb ona deyəndə mənimlə qırğın çıxarıb, onu qısqandığımı söylədi. Mənimlə əlaqəni kəsdi. Həmin oğlanla evləndi və bir il sonra bir uşaqla boşanıb ailəsinin yanına qayıtdı... Sən ki, bunlara şahid idin. Məni illərlə tanıyan biri mənim haqqımda belə hökm verirdisə, sən də eyni hökmü verəcəksiniz. Sən məni bir il idi tanıyırdın. Əlbətdə sən də mənə inanmayacaqdın... Pərvanə heç nə deməyib başını aşağı saldı və: - Sən də haqlısan - deyə dodaqaltında mızıldandı... - Mən Günelə neçə dəfə xəbərdarlıq etdim. O isə məni hədələyərək səninlə aramızı pozacağını söylədi... Ona görə də susmaq qərarı aldım... Əgər buna görə sən məni də siləcəksənsə