z hazırlamışdı. Bahar onu Yaşar əvəzinə gözləyən taksini görəndə nə deyəcəyini bilmədi və sakitcə oturub evə getdi.Baharı evə Yaşarın gətirmədiyini görən Fateh də nəyinsə qəribə getdiyini başa düşürdü, lakin gəlinindən heç nə soruşmamağa çalışırdı. Bahar mətbəxə keçmədən, axşam yeməyindən dərhal sonra, bəlli ki, artıq Yaşarın gələcəyi zamanın yetişdiyini başa düşərək cəld öz otağına qalxanda da Fatehin şübhə toxumları yumşaq torpaqda özünə yer edirdi. Adətən olduğu kimi axşam yeməyindən sonra bir-biri ilə kəlmə kəsmədən qonaq otağında oturan Yuliya ilə Fateh oğlunun da özünü qəribə apardığının fərqinə tez vardılar. Yaşar belə gec gələndə yeməyi artıq yediyi məlum olduğu üçün həmişə bir başa öz otağına qalxardı.Bəs indi nə oldu? Yaşar içəri keçdi , valideynləri ilə salamlaşdı, telefonunu çıxarıb çox mühüm və ərtələnməsi mümkünsüz görünən işlə məşğul olurmuş kimi özünü apardı. Ata da , ana da tədirgin idi. Yuliya artıq ürəyində Bahara qarşı soyutmağa çalışdığı qəzəbin altını yandırmağa hazırlaşırdı. Yaşar bir müddət özünü təmkinli apara bildi, daha sonra gözləri ətrafda və qonaq otağından qıraqda gəzməyə başladı, bununla kimisə görmək istəyini özündə biruzə verəcək şəkildə. Fatehin gözünü güya ki izlədiyi televizordan çəkmədən -Bahar yuxarıdadır,- deməsi ana və oğulu diksindirdi. Yuliya oğlunun aşiq olduğunu görməyə başlayırdı. Bu, bir ana üçün xoşbəxtlik olacağı halda Yuliya üçün elə deyildi , çünki Bahar Yaşarın seçməsi lazım olan qadınlar silsiləsinə daxil deyildi. Yaşar heç nə demədi və gözünü yenidən mobil telefonuna kökləyib özünü heç nə eşitməmiş kimi aparmağa çalışdı. Vəziyyət ancaq Fateh üçün əlverişli idi. Həqiqətən o, çox böyük zövq alırdı və bunu istər gülüş, istər baxışlarla göstərməkdən çəkinmirdi. Bu minvalla bir saat keçməkdə idi, nəhayət valideynləri bir-bir qonaq otağını tərk edib öz otaqlarına yollandıqdan dərhal sonra olmasa da bir neçə dəqiqəlik fasilə edib, Yaşar ayağa qalxdı.O, öz otağına doğru ağır və fikirli halda addımladı, hətta