ə Yaşarın hisslərini başa düşmür ,onlara şübhə ilə yanaşırdı. Yaşar gecəni qonaq otağında keçirdi və səhər yemək yemədən ,bəlli ki, heç kimlə qarşılaşmamaq məqsədi ilə evdən tez çıxdı. Günorta Bahar səbrsizliklə onun gəlməsini gözləyir və tanrıya qarşısında yenə taksi görməməsi üçün dualar edirdi. Tanrı bu dəfə onu eşitdi. Darvazadan içəri keçən doğma avtomobili görəndə Bahar gözlərindəki gülüşü gizlətmədi, amma Yaşar bunu görə bilmək üçün onun üzünə baxmırdı. Bahar maşına mindi və salamlaşdı, Yaşar isə dinmədi. Əslində özünə də etdiyi hərəkətlər gülünc gəlirdi , buna baxmayaraq Bahardan incidiyini gizlədə bilmirdi. Bahar onun xətrinə dəyə bilirdisə Yaşarın həyatında özünə yer etmişdi artıq və bu o, elə də uzun olmayan "önəmlilər" sırasında idi deməkdir. Bircə istəyi var idi , Bahar soruşsun, soruşsun ki, niyə dünən Yaşar özü gəlmədi və taksi göndərdi, niyə Yaşar dünən gecə onunla bir otaqda yatmadı? Niyə ? Nə baş verirdi? Bahar isə dinmirdi, bununla öz "önəmlilər" sırasına Yaşarı daxil etmədiyini də göstərdiyindən tamamilə xəbərsiz. Axı Bahar indi Yaşarın gəlməsi sevinci ilə artıq olanları unutmuş və nə isə soruşmaq haqqı olmadığını düşünərək susmuşdu. Yaşar yenə də o, enəndə heç nə demədi, oradan uzaqlaşdıqdan sonra özünü buna görə adam öldürmüş şəxs kimi hiss etdiyi halda da , Baharın sağollaşmasına qarşılıq vermədi. Axşam Bahar yenə eyni həvəslə ərini gözləyirdi, bu dəfə də Yaşar özü gəldi, lakin yenə dinmədi.Bu səfər Bahar üçün bu səssizliyə dözmək çətin gəlmişdi. O, qrup yoldaşlarının "Sənin bəxtin çox gətirib , səni bu qədər sevən və qayğına qalan ərin var" kimi sözlərini eşitdikdən sonra vicdan əzabı çəkməyə başlamışdı. Bir tərəfdən də Yaşar heç nə demir və onun əzabının üzərinə öz ağırlığını salırdı. Bahar nə biləydi axı, qarşı tərəf də ondan danışmağı gözləyirdi. İki sevən və sevdiyini bildirməyə cəsarəti olmayan ağılsız ürək və bu ürəklərin çox tərs sahibləri. Yaşar maşından endikdən sonra onun ardınca baxa qalan Baharın üzünə baxmadan evə keçdi və