i köynəyi yatağın üzərinə sakitcə qoydu. -Mmən...demək istəyirəm ki...,- ah, arvadının bu kəkələyən halını necə də sevirdi Yaşar .Onun gözlərindəki qələbə qığılcımlarını görən Bahar isə daha çox qıcıqlandı və özündə güc tapmış kimi sözünə davam etdi. -Demək istəyirəm ki, siz özünüz ilk olaraq təklif etdiz və mən razılaşdım, indi belə davranmağınız yersizdir. Gah deyirsiz mən arvadımı həmişə sevəcəm və məni qucaqlayıb onun adını çəkirsiz, gah mənə etdiyim hər şeyə görə acıqlanırsız. Bu nədi axı? Mən də insanam ,istər istəməz beynim qarışır, sizi başa düşməyə çətinlik çəkirəm. Tanrım! Bu həqiqətən o, idimi? Həqiqətən Bahar idimi? Həqiqətən Yaşarın hələ dünən gözlərinin içinə baxa bilməyən, cümləni bir türlü qurub ortaya çıxara bilməyən qızcığaz idimi Yaşarın qarşısında indi dil-dil ötən? Qısqanclıq və acıq hansı ki, Yaşarın onun üçün önəmli olduğunun ən böyük göstəricisi idi, Baharın bu bir neçə cümləsində öz məcrasından çıxan çay kimi sel olub axmışdı ortaya. Bahar dayandı, udqundu və dodaqlarını islatdı. Bir bilsəydi ki, bu halı ilə Yaşarda hansı hissləri oyadır, bir dəfə də olsa hiss etsəydi ki, indi o, nələr çəkir, özünü saxlamaqla, özünə qalib gəlməyə çalışaraq, kaş ki, kaş ki, biləydi. -Dünən mənə yad kimi davranır, sonra anidən yaxınlaşır, daha sonra anidən dindirmirsiz. Sizi gözləyirəm və əvəzinə taksi göndərirsiz. Mən nə başa düşməliyəm? - Bahar susdu, Yaşar isə diqqətlə ona baxmağa davam edirdi. -Nə təklif edirsən?- bir müddətdən sonra dediyi ilk sözlər ilə də Baharı çaşdıra bilmişdi. -Mən sadəcə ... Yəni demək istəyirəm ki, əgər biz əvvəlcədən bir il ərzində yaxın olmamağa qərar vermişdiksə elə də davam etməliyik,- Bahar yanaqlarının qızardığını içindəki istilik ilə başa düşdü və Yaşarın gözlərinə ancaq o, danışanda baxdı. -Bəs əgər mən istəmirəmsə?- sualı verən Yaşar gözlərini bu söhbətdən çox qorxan Baharın gözlərinə zilləmiş və artıq gizlətməyə çalışmadığı hisslərini biruzə verəcək şəkildə səsindəki xırıltıya qarşı çıxmamışdı. -Nnəyi? -Bu oyunu. -Axı,