Bölüm 16

Avtomobilin salonu ölü sükut ilə səssizliyə bürünmüşdü.Ancaq arada bir maşının öz çıxardığı və yolda eşidilən signal səsləri bu səssizliyi poza bilərdi. Bahar onun üzünə baxmayan ərinə arada bir ürək baxış atsa da Yaşar reaksiya vermirdi.Ona baxan, Yaşarın tanımadığı yolda irəlilədiyini düşünərdi, halbuki bu onun hər gün Baharı kursa apardığı həmin yol idi, hansındakı Yaşar hər səkini tanıyırdı. Səssizlik ürək sıxırdı, gözlər gördüyü heç nəyi başa düşmür, beyin elə hey dırıldayırdı.Bu, normal bir şeydir ki, ər öz arvadı ilə söhbət etmədən yol gedir. Məgər digər bütün ailələrdə də belə deyildimi? Həm nə vaxt olub ki, Bahar bütün yol boyu əri ilə söhbət etsin? İş orasındadır ki, Baharı yoran Yaşarın danışmaması deyildi, əksinə bu susqunluq ilə çox söz deməsi idi, tələb etməsi idi. Yaşar sonuncu döngəni döndü və bir az sonra maşını Baharın kursu yerləşən plazanın qarşısında saxladı. İkisi də susurdu. Yaşar həyat yoldaşının ona baxdığını bilsə də bir dəfə də olsa Bahara tərəf gözlərini çevirmədi, heç nə demədi. Baharın astagəlliyi isə onun ürəyini daha çox sıxırdı. Bahar içinə daraq və dəftər, qələmdən başqa heç nə qoymadığı kiçik həcmli , parçadan olan göy rəngli çantasını elə bil ona aid deyilmiş kimi qoluna saldı və çox sakit səslə -Çox sağ olun, -deyib maşından endi. Adətən onun qapıdan içəri keçməsini gözləyən Yaşar dərhal avtomobili işə salıb yola düzəldi. Bahar bütün dərs boyu heç nə eşitməz olmuşdu, arada bir yanında oturan qrup yoldaşının dümsükləməsi ilə yerindən atılsa da , bir saat yarım ərzində onun fikirləri ancaq Yaşara aid oldu. Dünən gecə Yaşar ilə üz-üzə , nəfəs-nəfəsə dayanarkən özünü ələ vermək üzrə idi. Əgər sussaydı ,həmin sözləri deməsəydi qorxduğu başına gələ bilərdi.Bahar indi biabır olmaqdan, valideynlərini rüsvay etməkdən qorxmur, əksinə bütün bunlar ,Yaşarın xasiyyətinə bələd olduğu üçün çox uzaq gəlirdi ona. Amma əsas məsələ Yaşar özü idi.Bahar ona xəyanət edirmiş kimi hiss edirdi özünü. O, ərini sevirdi, Yaşarın Nurayı