bilərdi. Ona görə də "Yaxşı!" deyərək onunla razılaşdım və keçib maşına əyləşdim. Cavidana iş yerimin ünvanını deyib: - Səni Allah yetirdi. Gecikmişəm deyə ona minnətdar olduğumu bildirdim... Cavidan: - Hə, elədir. Məni Allah yetirdi deyərək təbəssüm etdi... - Anlamadım!! - Deyirəm ki, həyat çox qəribədir və bizə nə hədiyyə hazırlayıb ondan xəbərsizik. İnan sənlə tanış olan gündən beynimdən çıxmırsan. Sənin o gün ağlamağın beynimi məşğul edib dururdu. Görəsən mən bu qızı necə tapım? Ona necə yardım edim deyə düşünməkdən dəli olmuşdum. İki aydı zəngini gözləyirəm ki, bəlkə zəng edərsən. Sən də maşaallah zəng etmək bilmirsən... Bəlkə də inanmayacaqsan səni bu gün görəcəyimi hiss etmişdim... - Necə? - Universitetdə bizim bir mullim vardı. Bizə sosiologiyadan dərs deyirdi. O bir dəfə mühazirə zamanı bir insan anidən beyninizə gəlirsə, içinizdə onun simasını canlandırırsızsa demək ki, onu görəcəksiz. O insanın qoxusudur sizə gələn və siz onu düşündükdən az müddət sonra mutləq görürsünüz.. Məndə belə hal çox olub. Birini düşünmüşəm döngəni dönəndə həmin insanı görmüşəm. Bayaq da sən gəldin ağlıma. Dedim görəsən hardadı, nə edir? Sonra ürəyimə damdı ki, səni görəcəm deyərək təbəssüm etdi... Mənim dinmədiyimi görüb: - Pərvanə, bəlkə də ürəyində mənə dəli deyirsən ya da haqqımda başqa cür düşünürsən. Amma inan ki, sənə münasibətim sırf dost münasibətidir. Yəni səni incidəcək bir şey etmək istəmərəm. Bax əgər indi desən ki, məni işə apar ondan sonra bir daha məni narahat etmə, inan ki, etmərəm. Mən sadəcə səninlə dost olmaq istəyirəm. Anlayırsan? deyə maşını işimin önündə saxladı və çönərək "Çatdıq!" deyərək mənə baxdı.... Bu insan mənə çox yaxşı təsir edirdi. Baxmayaraq ki, bu qədər çox danışırdı, o danışdıqca mən sanki dincəlirdim... Mənim danışmadığımı və ona diqqətlə baxdığımı görüb: - Beş dəqiqə də düşünsən həm sən işə gecikəcəksən, həm də mən. Sonra da işdən atılacağıq və danışmağa bol zamanımız olacaq deyərək ikimizin də gülməyinə səbəb olmuşdu... - Məni tam