Eşq "Pərvanə"si (Real)


Bölüm 16....

Xoşbəxtlik nədir? Xoşbəxtlik bir seçimdir... Hər bir xoşbəxtlik əzabla satın alınır. Siz heç əzablı yollardan keçmədən birini xoşbəxt olan gördünüzmü? Mən görmədim... İnsan öz xoşbəxtliyinin memarıdir deyillər. Doğrudur... Sizə özünüzdən başqa heç bir şey xoşbəxtlik gətirə bilməz... Və insan xoşbəxtliyin dəyərini onu itirəndən sonra daha yaxşı anlayır. İnsan gərək xoşbəxtliyi ehtirasda deyil, öz qəlbində axtarsın. Xoşbəxtliyin qaynağı xaricimizdə deyil, daxilimizdədir... Mən inanıram ki, gün gələcək həyat bu yorğun üzümə gülümsəyərək baxacaq və: - Hazır ol! Xoşbəxt olmaq sırası səndədir - deyəcək... *** Yaxında yeni işə başlayacağım üçün xoşbəxt olsam da, sabahı düşündükcə əhvalım pozulurdu... Bir daha əsla o universitetin qarşısından keçmərəm desəm də indi ora getmək məcburiyyətində idim... Anam süfrəni qurmuş, hamımız yemək üçün yerlərimizi almışdıq... Anamın: - Qızım nəsə olub? deməyilə özümə gəlib, bayaqdan boşqabımdaki yeməklə oynadığımın fərqinə vardım. Əlimdəki cəngəli boşqaba qoyaraq dərindən "ah" çəkərək: - Sabah diplom üçün universitetə getməliyəm.. İşdən tələb etdilər.. Ancaq heç getmək istəmirəm ora deyib baxışlarımı qaçıraraq kipriklərimdən yanağıma doğru süzülən göz yaşını əlimin tərsi ilə sildim... - Qızım üzmə özünü! Qismət... Allah bizim üçün hər şeyin ən doğrusunu bilir.. Bizim şər bildiyimizdə xeyir, xeyir bildiyimizdə şər ola bilər... Bəlkə də işlərin bu yöndə cərəyan etməyi sənin parlaq gələcəyin üçün ən xeyrli olanıdır?! Nə demək istədiyimi zamanla daha yaxşı dərk edəcəksən... Allah heç zaman səni peşman etməsin.. Daima uzun gülsün.. Bir gün bu günləri xatırlayıb sadəcə gülümsəyərək mükəmməl bir ailənin, səni həqiqətən sevən bir kişinin həyatının xanımı olasan - deyə anam mənə dua etməyə başladı... Anamın sözləri daima məni sakitləşdirirdi... Raufdan ayrıldıqdan bəri hər gün üzümü güldürmək üçün əlindən gələni, hətta gəlməyəni belə edirdi... Yemək bitdikdən sonra anama kömək edərək sufreni yığıb,