i qədər əsəb qondurub, -Bu mümkünsüzdür!-dedi. Yaşarın adını çəkib ona yenidən toxunmaq ,sanki nə isə səhv etdiyini düşünsə də söhbətin hansı səhvdən getdiyini bilmədən Bahara yaxınlaşmaq cəhdi də uğursuz alındı. Bahar az öncə öpüşdükləri yeri ikrah hissi ilə tərk etdi və köynəyinin düymələrini bağlayaraq özünü yatağın sol tərəfinə atdı.
-Xahiş edirəm ,çıxın!- dediyində, hətta indi də ona siz deyə müraciət etməsinin ağrısını həzm etməyən Yaşar Bahara doğru toxunmaq və toxunuşu ilə sakitləşdirmək məqsədiylə irəli verdiyi əlini aşağı endirdi.
-Bahar qulaq as...
-İstəmirəm! Heç nəyə qulaq asmaq istəmirəm! Hər şey necə varsa elə qalsın, yalvarıram! Mən heç nə istəmirəm.Siz mənə söz vermişdiz, onu tutun, xahiş edirəm, - Bahar başını aşağı saldı, əlləri ilə üzünü örtdü və ağlamağa başladı. Bütün bu səhnələr onun içində hansı burulğanın cərəyan etdiyindən xəbərsiz Yaşar üçün izaholunmaz idi. Bahar onu qısqanır , onu öpməyinə Yaşara icazə verir və bəlli ki, bundan xoşlanır ,hətta dodaqları ilə olmasa da ehtiras ilə qarşılıq verir, indi isə onu otaqdan qovur, hər şeydən imtina edir, verilən sözü yenidən xatırladır. Az öncə başının qarışdığından şikayətlənən biri indi Yaşarın beynini cavabı olmayan minlərlə sual adlanan ilanlarla doldurur. Yaşar çıxdı , arxasınca qapını ötmədən çıxdı, tək otaqdan deyil həm də evdən. Çıxdı və maşınına minib ,onu boğan bu yerləri tərk etdi, Bahar isə onun gedişini göz yaşları içərisində pəncərədən izlədi.
Səhər saat 8-i vururdu, Yaşar öz ofis otağında kürsüsünə yaslanıb nəyisə müşahidə edirmiş kimi tavana baxırdı. İşçilər hələ gəlməmiş, ortalıq sakitliyə bürünmüşdü. Yaşar kaset kimi hər şeyi başa yığır ,yenidən baxır, sona çatanda isə bir daha təkrarlayır, ən qəribəsi isə qovulduğu yeri deyil ,əksinə qolları arasında saxladığı Baharı ,onun dodaqlarını dəfələrlə zum edirdi və təkrar-təkrar, təkrar-təkrar eyni səhnələri izləyirdi, Baharı təkrar-təkrar, dəfələrlə öpürdü.Əlinin altında fırlatdığı qələmi sonunda ovucunda sıxıb özünü irəli