verdi və iş günü başlamadan öz işlərinin həllinə başlamaq qərarına gəldi. Yox, özünə gəlməli idi. O, başa düşməlidir ki, hər şey belə asan deyil. Necə ki, onun üçün Nurayı unutmaq çətindir, eləcə də Bahar ilk sevgisini bir anda unuda bilməzdi. Bir tərəfdən bu fikirlər onun içində qısqanclıq dumanını qaldırıb Yaşarın boğazında öskürəyə çevrilir və onu dəli edirdi, bir tərəfdən isə Sənanın artıq uzaqda olduğu və heç vaxt geri dönməyəcəyi fikirləri ona rahatlıq verirdi. Bütün olanlardan ,yaşananlardan və artıq Sənanı deyil onu sevən Baharın hislərindən tamamilə xəbərsiz Yaşar bir gün rəqibi ilə qarşılaşmaq ehtimalını sıfıra endirmişdi. O müqavilə, bu müqavilə , Yaşar iş başlamadan öncə hər şeyi həll etmiş , qalan günü özünə iş axtarmaqla məşğul oldu. Boş durduqca daha çox düşünür, düşündükcə daha çox əsəbiləşir və nə edəcəyini bilmədiyi üçün özünü qınamağa davam edirdi.Evə getmək vaxtını uzada biləcəyi qədər uzatsa da, sonunda ancaq bütün ofis boşaldıqdan sonra oranı tərk etməli olmuşdu.
Yaşar evə qayıdanda artıq gecəni xeyli keçmişdi və gün ərzində də elə şən olmayan evdə indi qəbirstanlıq abu-havası var idi. Yaşar işığı yandırmazdı və bir başa otağına gedərdi, lakin bu dəfə qonaq otağına keçdi və qaranlıqda uzun müddət oturdu. İşlədiyi müddətcə sakitləşdiyini düşünsə də , indi ,burada , hər şeyi yenidən ölçüb-biçərkən hər şeyin belə tez unudulacağına və ya həll olacağına dair ümidləri tamamilə ölürdü.Nə etməli idi, necə aparmalı idi özünü bundan sonra? Yaşar qonaq otağının qapısında səs eşitsə də başını qaldırmadı, düşündü ki, atasıdır və gəlib yanında oturacaq , ya da nə isə soruşacaq və o zaman da reaksiya verməsi üçün şərait yaranacaq.Lakin gözləntilərin hamısı o asta səs ilə puça çıxdı.
-Yaşar,-. Baharın çağırışı musiqi sədası ilə böyük qonaq otağını dolaşdı və Yaşara çatdı. Bu dəfə reaksiya gec verilməsə də Yaşar başını nəyəsə şübhə edirmiş kimi ehtiyatla qaldırdı. Yenə heç nə demirdi. Qarşısında dayanan və hər iki əlinin digər barmaqlarını yumub ,baş və