gözlərini böyütməyi bacardı.
-Bəsdi daha ,eyni sözləri yeyilmiş disk kimi təkrar etdin ,Bahar!- Yaşar onunla üz-üzə dayanmış və əsəbini anidən ,hətta düşünərək və bilərəkdən Baharın üstünə sıçradırdı.
-Bir dəfə dedin və mən başa düşdüm ki, biz oyun oynayırıq və bu oyuna başlanğıc verən məhz mən özüm idim! Bildim, bildim! Uzatma daha! Məndən nə istəyirsən, səninlə eyni otaqda yatım və özümü qayğıkeş ər kimi aparım?! Yaxşı! Elə də edəcəm , başqa da nə istəsən edərəm. Zira ,bunlar hamısı sadəcə sənin oyun sandığın üçün ediləcək, mən isə istədiyim üçün edəcəm ! -Yaşar sözünü bitirmədi, amma susmalı oldu. Baharın yaşıl gözləri qorxu və müdhiş həyəcanla alışıb yanır və saxlamaq üçün mübarizə apardığı göz yaşı öz təbəqəsini yaradıb ,onları par-par parladırdı.
-Bahar ,- Yaşar dediklərinə peşman ,lakin nə olursa olsun özünü haqlı sayaraq onun adını çəkəndə arvadının dodaqları ağlamaq üçün aşağı doğru əyildi. Bahar uşaq idi, hələ də ona toxunan sözlərə görə ağlaya biləcək və bununla ərini özünə daha çox bağlaya biləcək uşaq və eyni zamanda ağladığı zaman gözəl görünərək, gözəl qız sayıla biləcək biri.
-Mmən,- Bahar hıçqırdı, başını endirdi və sağ əlini yumruq halında gözünə tutdu.Xırda və gözəl çiyinləri aşağıdan yuxarı doğru qalxıb, düşərkən ,Yaşar əlini qaldırıb ona təsəlli vermək istəsə də ,əmələ gətirdiyi yumruğu özünə vurmaq istəyiylə aşağı endirdi .
-Bahar, elə demək istəmədim. Məni də başa düş,- səsindəki kədər və pərişanlıq Baharın göz yaşlarını artırmış və çiyinlərinin sürətini artırmışdı.
-Bağışlayın, mən günahkaram, - günahının nə olduğunu bilən Bahar ,tamamilə dediklərini qavrayaraq ondan üzr istəyərkən, sadəcə ona etdiyi basqıdan dolayı bu sözləri dediyini düşünən Yaşar dediklərinə bütünlüklə peşman halda Baharın çiyinlərindən qucaqlayıb onu özünə tərəf çəkmişdi.
-Bahar ,mən üzr istəyirəm, sən də məni bağışla. Bunları deməyə haqqım yoxdur, bilirəm. Hər şeyi mən başlamışam, indi də özüm belə axmaq davranıram, bağışla məni.İnan belə sərt danışmaq , sənin