n xətrinə dəymək istəmirdim.
-Elə deyil, - Bahar bir neçə dəfə etiraz əlaməti olaraq Yaşarın sinəsində olan başını yırğaladı.- Günahkar mənəm, mənə görədi bütün bunlar, mən axmağam,- Bahar nə dediyini, niyə dediyini yaxşı bilsə də, onun ağlayaraq dediyi bu sözlərin çox körpəcəsinə deyildiyini düşünən və simasında buna uyğun təbəssüm yaranan Yaşar ,onu özündən ayırıb , üzünə baxdı. Baharın ağlamaqdan qırmızı olan gözləri yaşıl bəbəkləri ilə birlikdə çox qəribə görünüş yaradır, eyni zamanda Yaşarın təəssüfünü artırırdı. Onun üzünü eyniylə gecə olduğu kimi, sadəcə bu dəfə tamam başqa vəziyyətdə və daha zərif şəkildə hər iki tərəfdən tutub baş barmaqlarıyla Baharın yanaqlarında aşağı doğru diyirlənib, öz izlərini qoyan göz yaşlarını silərkən onun gözlərindən bir saniyə də olsa çəkmədi gözlərini.
-Bahar, oyun oynamaq istəmirəm, - pıçıldadı Yaşar. Bu an gözləri Baharın yanaqları kimi qızaran dodaqlarına doğru endi. Bunu hiss edən Bahar göz yaşları ilə islanmış dodaqlarını vizual olaraq gizlətməyə çalışırmış kimi və bununla onları daha çox istəkli etdiyindən tamamilə xəbərsiz şəkildə içəri doğru aparıb yenidən üzə çıxardı. Yaşar daha artıq dözə bilmədiyini və dünən gecəki ssenaryonun sonunu bu gün xoşbəxt sonlandıqmaq məqsədiylə
-biz özümüzə , "bizə" bir şans verə bilmərik ki?- sualıyla başını qarşıya gətirdi və Baharı bir daha öpməyə cəhd